Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

TI ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ


Τι είναι η πραγματική αυτοεκτίμηση και πώς αποκτάται σύμφωνα με ειδικούς;; Δεν είναι αυτό που ελαφρά λένε μερικοί, και θεωρούν τον εγωκεντρισμό και τις αυτοκολακειες. Αυτά είναι αντίθετα απτην  αυτοεκτίμηση.

Οπλίζουμε τα παιδιά με πραγματική και όχι πλασματική αυτοεκτίμηση, -για τη μαμά τους και το μπαμπά τους -ώστε να μην επηρεάζονται, να μη θυματοποιούνται ,να μην ακολουθούν την αγέλη, να μην αποκτούν εξαρτήσεις ,να μη τη θεωρούν ετερο-εκτίμηση.Να μη συγκρίνονται ,να μη ζηλεύουν.Ανοίγουν πηγή μέσα τους.Σε άλλα άτομα είναι έμφυτη, σε άλλα όχι τοσο. Παρατηρούμε,για να εμψυχώνουμε,  για να την αναπτύσουμε.

 

<<Όπως πρώτος ισχυρίστηκε ο James  (1890-1963), ως ενήλικες διαμορφώνουμε μια σφαιρική άποψη για την αξία μας ως άτομα, πέραν των αυτοπεριγραφών και των αυτοαξιολογήσεών μας στους διάφορους τομείς της ζωής μας. Αυτή η σφαιρική άποψη είναι η αυτοεκτίμησή μας.

Η αυτοεκτίμηση επηρεάζεται από τις προσωπικές φιλοδοξίες, (επιδιώξεις) και τις υποκειμενικές αξιολογήσεις του ατόμου σχετικά με την επίτευξη ή όχι των επιδιωκόμενων στόχων του. Ο ίδιος πρότεινε μια μαθηματική σχέση, η οποία ορίζει την αυτοεκτίμηση ως το πηλίκο των επιτυχιών του ατόμου προς τις επιδιώξεις ή φιλοδοξίες του: Αυτοεκτίμηση = επιτυχίες/επιδιώξεις.Υιοθετώντας την άποψη του James, o Rosenberg όρισε την αυτοεκτίμηση ως τη θετική ή αρνητική στάση του ατόμου ως προς τον εαυτό του.
Σύμφωνα με τη θεωρία της συμβολικής αλληλεπίδρασης,
η έννοια της αυτοεκτίμησης αναδύεται όταν το άτομο έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τις απόψεις της κοινωνίας.
Η μεταφορική του έκφραση για τον
καθρεπτιζόμενο
εαυτό
(looking-glass self) αναφέρεται στην άποψή του ότι ο εαυτός αποτελεί την αντανακλώμενη εκτίμηση σημαντικών άλλων που συνιστούν τον καθρέπτη τον οποίο ατενίζουμε επιζητώντας πληροφόρηση σχετικά με τον εαυτό μας.

Προσπαθούμε δηλαδή να εκτιμήσουμε τη γνώμη ή τις στάσεις που έχουν οι άλλοι για τον εαυτό μας και μετά εσωτερικοποιούμε τις στάσεις αυτές στο δικό μας ψυχισμό.
Στη θεωρία του περί αυτοεκτίμησης ο Mead (1934) υπογραμμίζει με τη σειρά του ότι η κοινωνία είναι αυτή που δίνει μορφή και νόημα στην αντίληψη του ατόμου για
τον εαυτό του. Αυτός ο
γενικευμένος άλλος (generalized other) αποτελεί μια σημαντική προσθήκη στην έννοια του εαυτού ως αποτέλεσμα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης μέσα από ένα συμβολικό σύστημα επικοινωνίας.
Τόσο ο Cooley (1902) όσο και ο Mead (1934) πιστεύουν ότι οι διατομικές διαφορές στην αυτοεκτίμηση οφείλονται στο γεγονός ότι η έννοια του “γενικευμένου
άλλου” ποικίλει ανά άτομο, ανάλογα με το είδος των αξιών που ασπάζεται, αλλά και ανάλογα με το βαθμό σπουδαιότητας που τους αποδίδει η κοινωνία.
Όπως αναφέρει η Μακρή - Μπότσαρη (2001) ο Coopersmith ορίζει την αυτοεκτίμηση ως την αξιολόγηση που το άτομο κάνει και συνήθως διατηρεί σε σχέση με τον εαυτό του. Αυτή εκφράζει μία στάση αποδοχής ή αποδοκιμασίας που δείχνει
το βαθμό στον οποίο το άτομο πιστεύει ότι είναι ικανό, σημαντικό, επιτυχημένο και άξιο.
Η προσέγγιση του Ziller (1973) στην αυτοεκτίμηση γίνεται μέσα στο πλαίσιο της κοινωνικής δομής του εαυτού. Ο εαυτός ορίζεται σε σχέση με “σημαντικούς άλλους”και η αυτοαξιολόγηση αναδύεται κυρίως μέσα από το κοινωνικό πλαίσιο αναφοράς.
Σύμφωνα με τον Burns είναι τρία τα κύρια σημεία, τα οποία
φαίνεται ότι σχετίζονται με την αυτοαξιολόγηση. Το πρώτο σημείο είναι η σύγκριση της αυτοεικόνας κάποιου με την ιδανική εικόνα του εαυτού, ή το είδος του ατόμου που
θα ήθελε να είναι. Το δεύτερο σημείο αφορά την εσωτερικοποίηση της εκτίμησης της
κοινωνίας.


Το τρίτο σημείο αναφέρεται στην αξιολόγηση του ατόμου για τον εαυτό του ως σχετικά επιτυχημένου ή αποτυχημένου στην άσκηση αυτού που συνεπάγεται η ταυτότητά του. Δε σημαίνει ότι αυτό που κάποιος κάνει είναι αφ΄εαυτού καλό, αλλά ότι κάποιος είναι καλός σε αυτό που κάνει. Κατά την Ball (1993) εκείνο που νομίζουμε ή πιστεύουμε για τον εαυτό μας
καθορίζει την αυτοεκτίμησή μας. Όταν υπάρχει χαμηλή αυτοεκτίμηση υπάρχει και το πιστεύω ότι δεν είμαι αρκετά καλός. Αυτό συχνά συνοδεύεται από αρνητικά
συναισθήματα τα οποία είναι αποτέλεσμα των σκέψεων και των πιστεύω. Τα συναισθήματα που συνδέονται με τις σκέψεις ότι δεν είμαι αρκετά καλός είναι ψυχικά τραύματα, κατάθλιψη, ανησυχία, αναβλητικότητα, θυμός και πολύ συχνά ντροπή. Οι απόψεις κάθε ατόμου για την αυτο-αποτελεσματικότητά του καθορίζουν πόση προσπάθεια θα καταβάλλει και για πόσο χρονικό διάστημα θα επιμείνει ενώπιον δυσκολιών ή αντίξοων καταστάσεων.


Από την καθημερινή εμπειρία γνωρίζουμε ότι στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τα άτομα που έχουν σοβαρές αμφιβολίες για τις ικανότητές τους θα μειώσουν την προσπάθεια ή θα την
εγκαταλείψουν τελείως. Αντίθετα, άτομα που έχουν υψηλή αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας θα καταβάλλουν μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να
ανταποκριθούν στις προκλήσεις και να υπερβούν τις δυσκολίες (Bandura , 1981).
Τέλος οι αντιλήψεις σχετικά με τις ικανότητές μας επηρεάζουν τόσο τα γνωστικά μας σχήματα όσο και τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις κατά τη διάρκεια των συναλλαγών μας με το περιβάλλον, είτε όταν αυτές συμβούν είτε όταν περιμένουμε
να συμβούν. Όσοι κρίνουν τον εαυτό τους αναποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών απαιτήσεων, διακατέχονται από αισθήματα ανικανότητας και
φαντάζονται τις πιθανές δυσκολίες ως μεγαλύτερες και πιο ανυπέρβλητες από ότι είναι στην πραγματικότητα, ειναι σκέψεις αναποτελεσματικότητας και δημιουργούν
άγχος , εμποδίζουν τη δραστηριοποίηση του ατόμου ως προς την επίτευξη στόχων και την αντιμετώπιση καταστάσεων.
Αντίθετα άτομα με υψηλή αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας επιστρατεύουν όλη την προσοχή και την προσπάθειά τους στην αντιμετώπιση των καταστάσεων και αντί
να αναστείλουν τη δράση λόγω των εμποδίων, καταβάλλουν ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια…>>..////


 

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

lastpoint


ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΠΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ, (ΔΙΝΕΤΕ ΟΝΟΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ. ΓΙΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΟΥΤΣΗ) ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ,........ ΣΤΟ



http://lastPoint.gr/

ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΣΤΕ ΓΕΛΙΟ


<<Γιατί πρέπει να παίρνουμε το γέλιο στα σοβαρά!! 😄😁🤣

                                                               
Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που γελούν η χαμογελούν ακόμα, αν
και δε νοιώθουν ιδιαίτερα ευτυχισμένοι, κάνουν τη ζώνη ευτυχίας στο
αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου τους να πλημμυρίζει ηλεκτρική
δραστηριότητα!
Σε μια από τις πολυάριθμες μελέτες τους πάνω στο γέλιο , Ο Ρίτσαρντ
Ντέιβιντσον, καθηγητής της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής του
πανεπιστήμιου του Γουισκόνσιν, συνέδεσε εθελοντές με έναν
εγκεφαλογράφο που μετρούσε τη δραστηριότητα των εγκεφαλικών κυμάτων
ενώ τους έδειχνε κωμωδίες . Το χαμόγελο έκανε τη ζώνη ευτυχίας στον
εγκέφαλο να καταγράφει υψηλή δραστηριότητα . Απέδειξε έτσι πως
χαμόγελα και γέλια που προκαλούνται τεχνητά μπορούν να προκαλέσουν
αυθόρμητη ευτυχία!
Ο Αρις Καν , καθηγητής της ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας
Καρολίνας , ανακάλυψε πως το χιούμορ μπορεί να καταπολεμήσει το άγχος.
Ο Καν έκανε ένα πείραμα με ανθρώπους που παρακολουθούσαν ταινίες στο
Βίντεο.Η Ομάδα που έβλεπε κωμωδίες παρουσίαζε μεγαλύτερη βελτίωση από
εκείνη που έβλεπε μη χιουμοριστικές ταινίες . Ανακάλυψε επίσης πως
όσοι πάσχουν από έλκος, κατσουφιάζουν περισσότερο από τους άλλους.
Το γέλιο ενεργοποιεί τα φυσικά παυσίπονα του σώματος και τις ουσίες
που προκαλούν ευεξία και ονομάζονται ενδορφίνες ανακουφίζοντας το
άγχος , και θεραπεύοντας το σώμα .Όταν οι γιατροί διέγνωσαν ότι ο
Νόρμαν Κάζινς έπασχε από την εκφυλιστική ασθένεια την
αγκυλοσπονδιτίδα, του είπαν ότι δε θα μπορέσει να αυτοεξυπηρετείται
και θα πρέπει να ζει με τρομερούς πόνους πριν πεθάνει. Ο Κάζινς
έπιασε δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο και νοίκιασε κάθε κωμική ταινία που
θα μπορούσε να βρει. Γελούσε τόσο πολύ που στο τέλος της αυτοθεραπείας
του, οι γιατροί ανακάλυψαν πως είχε θεραπευτεί εντελώς απτην αρρώστια
του. Αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα τον οδήγησε να γράψει το βιβλίο<
Ανατομία μιας Ασθένειας>Οι ενδορφίνες είναι χημικά, τα οποία
ελευθερώνει ο εγκέφαλος στο αίμα όταν γελάμε. Έχουν παρόμοια χημική
σύνθεση με τη μορφίνη και την ηρωίνη και ηρεμούν το σώμα, ενώ
ταυτόχρονα ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα . Αυτό εξηγεί τον
λόγο για τον οποίο οι χαρούμενοι άνθρωποι σπάνια αρρωσταίνουν ενώ
αυτοί που παραπονούνται αρρωσταίνουν συχνά.
Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να γελάσουν με τα προβλήματα της ζωής
συχνά στρέφονται στο αλκοόλ για να πετύχουν τα ίδια αποτελέσματα που
προκαλούν οι ενδορφίνες μέσω του γέλιου . Το αλκοόλ χαλαρώνει τις
αναστολές και επιτρέπει στους ανθρώπους να γελούν περισσότερο , κάτι
που απελευθερώνει τις ενδορφίνες. Για αυτό οι περισσότερο αισιόδοξοι
άνθρωποι γελούν πολύ όταν πίνουν , ενώ οι δυστυχείς γίνονται ακόμα
πιο μελαγχολικοί ή βίαιοι.
Ένας ενήλικας γελά κατά μέσον όρο 15 φορές τη μέρα, ενώ ένα παιδί
προσχολικής ηλικίας 400.
ALLAN +BARBARA PEASE ( η γλώσσα τους σώματος) ΕΣΟΠΤΡΟΝ>>
😄😁🤣

 

 

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

O ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ


O ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

 

 

Ήσυχα, καθαρά, κοιτάζω τον κόσμο και λέω: Όλα τούτα που θωρώ, γρικώ, γεύομαι, οσφραίνομαι κι αγγίζω είναι πλάσματα του νου μου.

Ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κρανίο μου.

Στο ένα μελίγγι μου ανατέλνει ο ήλιος, στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος.

Τ' άστρα λάμπουν μέσα στο μυαλό μου, οι Ιδέες, οι άνθρωποι και τα ζώα βοσκούν μέσα στο λιγόχρονο κεφάλι μου….

Σβήνει το μυαλό μου, κι όλα, ουρανός και γης, αφανίζονται.

"Εγώ μονάχα υπάρχω!" φωνάζει ο νους.

"Μέσα στα κατώγια μου, οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν, υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο, τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνεύμα.

Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία, νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω.

Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ, στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια, ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους, οικοδομώ την άβυσσο.

Από την ΑΣΚΗΤΙΚΗ του Νίκου Καζαντζάκης




Είναι μεγάλη απορία, πως μπορούσε τότε, πριν η κβαντική επανάσταση της επιστήμης γίνει τόσο πολύ πλατιά γνωστή όπως σήμερα, να καταλάβει ότι όλος ο κόσμος που βλέπει, ακούει και νιώθει τελικά δημιουργείται από το νου.

Κατάλαβε ότι ο ίδιος είναι ο δημιουργός της πραγματικότητας που είδε και ένιωθε μεγάλη ευθύνη να φτιάξει τον κόσμο αυτό και βέβαια τον ίδιο τον εαυτό του.

Να «οικοδομώ την άβυσσο” λέει αναφερόμενος σε αυτό που οι επιστήμονες αναφέρονται σαν το κβαντικό πεδίο ή το σημείο μηδέν (ή σύμφωνα με το David Bohm “the implicate order”) από το οποίο όλα εμφανίζονται και μετά εξαφανίζονται.

Είχε καταλάβει ότι ο ίδιος διαμορφώνει ένα άμορφο πεδίο και είχε μεγάλη έννοια πως θα σώσει το κόσμο αυτό που ο ίδιος ένιωθε τόσο μεγάλη ευθύνη να σώσει. Έτσι ο ανακλητικός τίτλος του βιβλίου «ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ».

Με αυτήν την έννοια τελικά έχοντας δώσει ελεύθερη βούληση στον άνθρωπο, ο Θεός δεν είναι τελικά παντοδύναμος στον κόσμο αυτό επειδή η θέληση και οι επιλογές του ανθρώπινου νου διαμορφώνουν την πραγματικότητα μας ατομικά και ομαδικά.

Άρα μόνο εμείς μπορούμε να σώσουμε την δημιουργία και όχι ο Θεός.

Αυτό ήταν το μεγάλο άγχος του αγαπημένου μας Νίκου, να σώσει το κόσμο γύρω του από το πόλεμο και το πόνο. Ο τρόπος να το κάνει αυτό ήταν το άλλο άγχος του, να γίνει αυτός όπως ο θεός ήθελε να γίνει. Οι δυο προσκολλήσεις αυτές είναι τελικά τα εμπόδια προς την ελευθερία του όπως εξηγεί στο τέλος της ΑΣΚΗΤΙΚΗΣ.

Χρέος σου, ήσυχα, χωρίς ελπίδα, με γενναιότητα, να βάνεις πλώρα κατά την άβυσσο.

Και να λες: Τίποτα δεν υπάρχει!

Τίποτα δεν υπάρχει!

Μήτε ζωή, μήτε θάνατος.

Κοιτάζω την ύλη και το νου σα δυο ανύπαρκτα ερωτικά φαντάσματα να κυνηγιούνται, να σμίγουν, να γεννούν και ν ́ αφανίζουνται, και λέω:

-"Αυτό θέλω!" Ξέρω τώρα.

Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά,

ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.

Αυτό θέλω. Δε θέλω τίποτα άλλο.

Ζητούσα ελευτερία.

Δεν λέει να σταματήσει να προσπαθεί. Λέει, ότι παρόλο που όλα αυτά είναι μια ψευδαίσθηση, και δεν υπάρχει ούτε ζωή ούτε θάνατος όπως εμείς το φανταζόμαστε, έχουμε το χρέος να προσπαθήσουμε να το φτιάξουμε, να δημιουργήσουμε τάξη και αρμόνια, άλλα χωρίς κανένα φόβο και χωρίς καμία προσκόλληση (ελπίδα) σχετικά με το αποτέλεσμα.

Ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας.

Εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητα που βλέπουμε ατομικά και ομαδικά. Όχι ο Θεός.

Γύρω μας υπάρχει ένα άμορφο ενεργειακό πεδίο (άβυσσος) και είμαστε εδώ να την φτιάξουμε σε μια αρμονική για όλους πραγματικότητα αγάπης, ενότητας, ισότητας, δικαιοσύνης και ευημερίας για όλους - χωρίς φόβο και χωρίς προσκόλληση για το αποτέλεσμα.

Νίκο, Σε Ευχαριστούμε

 

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

 

ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΙΑ!


💥🦋🌞Απόλυτη τάξη;

Κοριτσάκι Δημοτικού, προσέχει να έχει απόλυτη τάξη μέσα στο σπίτι του, να μη παταει κανένας με παπούτσια, να μην αφήσει κανεις κάπου  το μολύβι του, και λοιπές υπερβολές.. Η μαμά του περήφανη λεει ότι είναι τελειομανής η κορη της.

Είναι μεγαλο ελάττωμα αυτό, και δείχνει νεύρωση και ψύχωση από μικρή ηλικία. Προφανώς το βλέπει απτο περιβάλλον του, ίσως και από γονίδια….

Πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν ένα παιδί γεννιέται με γρίπη ,δεν το πάμε στο χιόνι, αλλα στη ζέστη να θεραπευτεί, αφού το παρατηρήσουμε….. (μεταφορικά)

Ο,τι η τελειομανία οδηγεί στην παραλυσία (την πνευματική. Δηλαδη.Πρέπει να τα κάνω τέλεια, και δεν κάνω τίποτα κάποια  στιγμή ,γιατί κουράζομαι…)

Επίσης ότι τα άκρα δείχνουν βλάβη στους νευρώνες …Θεραπεύονται σήμερα

Ενας  ψυχίατρος ,έλεγε ότι την  απόλυτη τάξη στο περιβάλλον , την υιοθετούν άτομα που δεν εχουν τάξη μεσα τους.  Είναι πολύ μπερδεμένα, και επιδιώκουν απολυτότητα  εξω τους..Ισχύει και το αντίστροφο, όταν δεν είναι τίποτα στη θέση του, και είναι το περιβάλλον σαν να έχει πέσει βόμβα!….. ….Επιδιώκουμε τη σοφή και δύσκολη, αλλά για φυσιολογικούς ενστικτώδη μέση οδό ..και για τα  παιδιά! 💥🦋🌞

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ


📚📙📝  Ψυχολογία εξετάσεων

📚📙📝Υπάρχουν παιδιά  Γυμνασίου που μπλοκάρουν πολύ σε περίοδο εξετάσεων(τώρα),  ειδικά όταν έχουν χαμηλές βαθμολογίες. Μπορούν να σου πουν ότι δεν τη θέλουν τη ζωή τους, η οτιδήποτε άλλο. Παιδιά καλόψυχα, από καλούς γονεις.

 

📚📙📝Στις περιπτώσεις αυτές δε λέμε <είναι στο παιδί>.

Το κάθε παιδί γεννιέται με πλεονεκτήματα και μειονέκτημα, και χρέος του γονιού είναι να τα επισημαίνει, και  να προσπαθεί να αμβλύνει τα μειονεκτήματα

 

📚📙📝Δε λέμε ποτέ< δε θέλει το παιδί>, ακόμα  και να μας βολεύει. Το παιδί διαμορφώνει τα θέλω του με τον αγώνα των γονέων. Δεν υπάρχει δε θέλει. Αγωνιζόμαστε αενάως για να το αλλάξουμε όσο γίνεται, για το καλο του παιδιού, για να ενταχτεί στη κοινωνία.  Σήμερα μπορεί να μη θέλει, αύριο να θελει. Ο εγκέφαλος του παιδιού <ωριμάζει >μέρα με τη μέρα. Οι αύλακες αυξάνουν, κ αλλάζει η θεώρηση του για τη ζωή, όταν του μιλάμε με παραδείγματα, με παραβολές, με το παράδειγμα μας, χωρίς εγωισμούς.

 

📚📙📝Δε λέμε <πιέζεται> ποτέ. Το κάνουμε να μη το βλέπει σαν πίεση, αλλά να το βλέπει σαν κατι πολύ ωραιο.Αυτη είναι η αποστολή μας π.χ(όπως και οι μεγαλοι. Άλλοι βλέπουν το μαγείρεμα σαν αγγαρεία,-συνηθως όταν δεν ξέρουν, η όταν είναι ανεπίδεκτοι σ αυτό, η από τεμπελια,αλλα το παρουσιαζουν ότι είναι υπερανω..κλπ- αλλοι σαν δημιουργία που θα ευχαριστήσουν τα άτομα της οικογένειας. Το κάνουμε να το βλέπει δημιουργία

 

📚📙📝Δεν περιμένουμε ποτέ να αυτονομηθεί στο γυμνάσιο μεσω των μαθημάτων που δεν του αρέσουν. Προσπαθούμε να το κάνουμε αυτόνομο από  πράγματα που του αρέσουν, όπως παρτυ, αγορές του, ευχάριστα για αυτό, όχι δυσάρεστα... Όχι στα μαθήματα μονο του όταν δε μπορεί και απογοητεύεται. Εκεί θέλει  στήριγμα.

Μη φοβάστε θα  αυτονομηθεί, θα το ψάχνετε και δε θα το βρίσκετε κάποια στιγμή. Τώρα θέλει  να νοιώθει την παρουσία  ατόμων που αγαπαει, σε κατι που θεωρει πολύ δύσκολο.

 

📚📙📝Δεν το ρωτάμε ποτέ <εχεις καταλάβει>η <τα ξερεις>; Θα πει ναι.. Το ρωταμε (με ζηλο) μαθηματα, για να μάθουμε και εμεις, να μας κάνει το δάσκαλο κ να αποκτήσει θέληση και αυτοπεποίθηση

 

📚📙📝Μπορούμε να  πάμε στη θάλασσα, να συνεχίζουμε να μαθαίνουμε μαζί(ετσι θα το πουμε),αν χρειαστει και με  φιλο του,   και να το κάνουμε να χαίρεται αν εχει μεγάλο άγχος, για να μη χάσει μαθήματα και μειωθεί η αυτοπεποίθηση του.

📚📙📝Γενικά βλέπουμε ότι η αποστολή μας είναι να μη επισπεύσουμε την ωριμότητα του  σ αυτό τον τομεα, γιατι δεν θα του βγει σε καλό. Να ερθει φυσιολογικά. Είναι δύσκολο για γονείς, αλλα απαραίτητο. 📚📙📝

 

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

ουτοπικος και επιστημονικος σοσιαλισμος


Ουτοπικός  και επιστημονικός σοσιαλισμός. Συγκλίσεις και αποκλίσεις

 

Οι τρεις βασικοί εκπρόσωποι του **ουτοπικού σοσιαλισμού είναι ο Σαιν Σιμον, ο ΄Οουεν και ο Φουριέ. Η ουτοπική σκέψη του 19ου αιώνα αντιτίθεται από την αντίστοιχη του 18ου, διότι εχει πιο δυναμικό κοινωνικό χαρακτήρα και κοινωνικό ριζοσπαστισμό που  εκφράζεται από τη <συνομωσία των  ισων> και ήταν ένα βασικό στοιχείο έμπνευσης για τις επαναστάσεις του 1830.Οι ουτοπιστές δεν είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ούτε και γνώσεις των οικονομικών καταστάσεων. Τους απασχολούσαν κυρίως οι ψυχολογικές απόρροιες της βιομηχανικής κοινωνίας  και της ιδιοποίησης των αγαθών. Βασική πηγή της ουτοπικής σκέψης υπήρξε ο Ρουσσώ. Έκανε μια πολιτική κριτική που άσκησε μεγάλη επίδραση στη σοσιαλιστική σκέψη. Τα ουτοπικά οράματα του 18ου αιώνα αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για τη μετέπειτα επαναστατική σκέψη.

Ο Σαιν Σιμόν καταγόταν από ευγενή οικογένεια αλλά δεν ήταν εύπορος. Έγραψε πολλά έργα σε περιοδικά όπου διατύπωσε απόψεις του,  αλλά στο έργο του η <νέα χριστιανοσύνη> έθεσε τα θεμέλια της κοσμικής θρησκείας και έγινε το υποκατάστατο της θρησκείας για το λαό. Αναλύει την ιστορία  ως μια μετάβαση από τις αριστοκρατικές κυρίαρχες τάξεις στην κυριαρχία των επιστημόνων και των βιομηχάνων. Θεωρεί ότι η ρωμαιοκαθολική ηθική που κυριαρχούσε  κατά τον Μεσαίωνα είχε πλέον αντικατασταθεί από τα επιστημονικά επιτεύγματα. Χρησιμοποίησε πρώτος  τον όρο βιομηχανοποίηση για να περιγράψει τη νέα τάξη πραγμάτων. Θεωρεί ότι η κοινωνία βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο από τον 15ο αιώνα, και προσπαθεί να αποκαταστήσει μια ισορροπία 🙋🙋😉😋🌞🌏🌈🌈

Ερμηνεύει την ευρωπαϊκή ιστορία μετά την γαλλική επανάσταση σαν μια σύγκρουση ιδιοκτητων και μη ιδιοκτητων, έχουσα ως ενδιάμεσους τους επιστήμονες Τα όραμα του είναι ένα περίεργο μείγμα καπιταλισμού, πρωτογόνου κομμουνισμού και τεχνοκρατισμού

Βασικά στοιχεία **επιστημονικού σοσιαλισμού

Ο Μαρξ άσκησε μεγάλη κριτική στο πρόγραμμα που  εξέδωσε το κομμουνιστικό κόμμα, καθώς και στην αρχή της δικαιοσύνης ως ανταμοιβής, ανάλογα με την απόδοση  η την εργασία γιατί θεωρεί ότι αυτή η αρχή ,είναι η αρχή της ισότητας. Εκλαμβάνει τα άτομα ως ισα στην εργασία τους, αν και σε άλλα πεδία μπορει να είναι ανόμοια. Οι ιδρυτές του Μαρξισμού επέκριναν τον ουτοπικό χαρακτήρα του πρώιμου σοσιαλισμού. Για τον Μαρξ ο άνθρωπος μπορει να δημιουργήσει τη ζωη του μόνο στο πλαίσιο των υλικών  συνθηκών. Δε  λαμβάνονται υπ οψιν στο μαρξισμό ουτε ο πολιτισμός, ούτε η θρησκεία ούτε οι ιδέες. Μόνο η ύλη. Οραματιζόταν  ότι θα δώσει τα πνευματικά εφόδια στην τάξη που θα ανέτρεπε το καπιταλιστικό σύστημα. Ένα απ αυτά τα  εφοδια ηταν το κομμουνιστικό μανιφέστο το πιο διάσημο και προπαγανδιστικό φυλλάδιο στην ιστορία των ιδεών. 🙋🙋😉😋🌞🌏🌈🌈

Ο Μαρξ προσπάθησε να κατευθύνει μέσα από την οργάνωση την εργατική τάξη στην ιστορική αποστολή της που ήταν η ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Οι ελπίδες του ήταν στραμμένες στις καπιταλιστικές οικονομίες και κυρίως  στην Αγγλία. Θεωρούσε ότι θα ηταν οι πρώτες που θα αντιδρούσαν σ αυτά που ζούσαν. Μετά όμως τις απανωτες ήττες των κοινωνικών κινημάτων, έβλεπε με δισταγμό τη δύναμη της υπανάπτυκτης Ρωσίας εναντίον του καπιταλισμού, και αυτό ήταν κάτι που ερχόταν σε αντίθεση με τις αναλύσεις του.

**Συγκλίσεις και αποκλίσεις 🙋🙋😉😋🌞🌏🌈🌈

Αυτοί που έκλιναν προς τον μαρξισμό κατήγγειλαν την  καπιταλιστική εκμετάλλευση. Υπερασπίστηκαν την κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας, και την ισότητα των δυο φύλων. Έδωσαν έμφαση στη σεξουαλική απελευθέρωση. Ενας απ αυτους ο Αλαφαντεν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα αρνήθηκε τα αυστηρά ήθη της κοινωνίας, και συνεδεσε το θεμα της κοινωνικής απελευθέρωσης ,με  μια οξεία κριτική την οποία περιγράφουν οι μαρξιστές. Κατι  ανάλογο με τους μαρξιστές ήταν ο ουτοπιστής  ΄Οουελ ο οποίος εξαπέλυσε μια ανηλεή κριτική κατά της θρησκείας, και όπως και άλλοι γάλλοι  ομοϊδεάτες του την συνύφαινε με την κατάργηση του θεσμού της οικογενείας. Υποστήριξε επίσης ότι οι μηχανές βρίσκονται σε ανταγωνιστική σχεση με τους εργάτες, τους όποιους εκτοπίζουν ανάλογα με τους μισθούς τους. Η κατάσταση αυτή που δημιουργείται είναι αντίθετη με την ισορροπία της αγοράς. Προσπάθησε να  δημιουργήσει μια κομμουνιστική κοινότητα, αλλα καταστράφηκε οικονομικά και οι ιδέες του δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη.

Ο Σαιν Σιμον όπως και οι μαρξιστές, τονίζει περισσότερο ότι παντού και πάντοτε εκείνο που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η τύχη της πιο πολυάριθμης φτωχής ταξης. Διατυπώνει την αρχή πως ολοι οι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται. Θεωρείται κατά παράδοση ο πρωτοπόρος ουτοπικός σοσιαλιστής  αν και η σκέψη του είναι στην πραγματικότητα επαμφοτερίζουσα. Οι μαθητές του έγιναν σοσιαλιστές, τεχνολόγοι και κεφαλαιούχοι η βιομήχανοι

Οι ουτοπιστές αντίθετα με τους επιστημονικούς σοσιαλιστές που έβλεπαν την αντιμετώπιση της ανεργίας ως κάτι προγραμματισμένο και μεθοδευμένο, είδαν την ανεργία ως πρόσκαιρο φαινόμενο, και πίστευαν ότι οι συνθήκες της αγοράς θα αποκαταστήσουν την ισορροπία

Ο Αλαφαντεν αντιτέθηκε στη μονογαμία, υπεραμύνθηκε του διαζυγίου και προπαγάνδισε υπερ της έκφρασης  των συναισθημάτων και του ελεύθερου έρωτα, ενώ έδινε έμφαση στη σεξουαλική απελευθέρωση. Δεν υπήρχε κάποιο ανάλογο πλαίσιο στους μαρξιστές σ αυτό το πεδίο.

Οι Σαιν Σιμονιστές κάπως αντίθετα με τους μαρξιστές, ερμήνευσαν την ιστορία ως προοδευτική διαδικασία εξανθρωπισμού .Οι Σαιν Σιμονιστές αντίθετα με τους μαρξιστές προσιδιάζουν από πολλές πλευρές σε ένα καπιταλιστικό κράτος πρόνοιας. Δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με τις ποινές , τα εγκλήματα, και την απονομή της δικαιοσύνης, διοτι αντίθετα με τους ορθολογιστές επιστημονικούς σοσιαλιστές, εκείνοι έβλεπαν με αισιοδοξία το μέλλον και όλα αυτά έπαυαν να αποτελούν πρόβλημα 🙋🙋😉😋🌞🌏🌈🌈

Από τους ουτοπικούς, κατά τον Φουριέ η αντίθεση πολιτισμού και φύσης είναι αγεφύρωτη. Κατά αυτόν ολόκληρο το οικοδόμημα πρέπει να καταστραφεί, γιατί στηρίζεται αβάσιμα. Οραματίστηκε μικρες και περιεκτικές μονάδες, στις οποίες τα άτομα θα απολαμβάνουν τα παθη τους, κατι που δεν ενστερνίζονται οι μαρξιστές. Οι ιδέες του Φουριε αναβίωσαν τη δεκαετια του  1960 από το φοιτητικό κίνημα της εποχής

Ο Οουεν ήταν ένας από τους επιτυχημένους καπιταλιστές της εποχής με πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις στη διάρκεια των  ναπολεόντειων πολέμων. Βασική του ιδέα είναι η επίδραση των περιστάσεων και του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση του  ανθρώπινου χαρακτήρα.

Οι μαρξιστές ισχυρίζονταν τη διάσημη θεωρία της υπεραξίας, ότι ο καπιταλιστής δεν αγοράζει τα προϊόντα της εργασίας του εργάτη σε φθηνότερη τιμή από ότι πωλει στην αγορά.

Δεν  εξαπατά τον εργάτη. Συνάπτει ένα συμβόλαιο  κατά το οποίο ο καπιταλιστής δεν αγοράζει την εργασία ούτε τα προϊόντα της. Αγοράζει την εργατική δύναμη του εργάτη.. Αυτή αποτελεί εμπόρευμα όπως όλα τα εμπορεύματα που υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται. Σύμφωνα με τον Cohen ο εργάτης δεν παράγει υπεραξία αλλά παράγει κάτι που έχει αξία..Μπορεί δηλαδή κατά αυτούς να υπάρχει εκμετάλλευση χωρίς να υπάρχει υπεραξία. Η  αξία δεν καθορίζεται από την τιμή του προϊόντος, αλλά από άλλους παράγοντες όπως η ζήτηση του..Η ριζοσπαστική σκέψη αναπτύχτηκαν κατά τη γαλλική επανάσταση

Ο ορος αλλοτρίωση που χρησιμοποιούσαν οι εγελιανοι και ο Μαρξ εμπεριέχει την αντίληψη της κοινωνίας ως εστίας του ανθρώπου και όχι μόνο για χωρο άσκησης των δραστηριοτήτων του

Ο Μαρξ επανέρχεται με λιγότερο ουτοπική διάθεση στο ζήτημα του καταμερισμού της εργασίας και το συνδέει με την κοινωνική δικαιοσύνη. Οι σαινσιμονιστες σε αντίθετο πλαίσιο  με τους μαρξιστές, έχουν το κοινό ότι δεν παρουσιάζονται  ως εκπρόσωποι των συμφερόντων του προλεταριάτου. Όπως οι φιλόσοφοι του Διαφωτισμού έτσι και αυτοί δε θέλουν να ελευθερώσουν μια ορισμένη τάξη, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα Ο Μαρξ άντλησε τη συλλογιστική του συνδυάζοντας τις γαλλοβρετανικες και γερμανικές ιδεολογικές παραδόσεις.

🙋🙋😉😋🌞🌏🌈🌈

{{E. J . HOBSBAWM . Η εποχή των επαναστάσεων (Μορφωτικό ίδρυμα εθνικής τραπεζης. Αθηνα 2002

Μολυβας . Ειδικά θέματα ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τόμος Β Πάτρα 2002}}