ΟΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΕΝΙΟΤΕ

 ΠΟΛΛΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ. ΕΚΕΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ(Οπως στα μουσειακά ανάκτορα στην Κωνσταντινούπολη, που επειδή ήταν κοντοί η πασάδες, έβαζαν καθρέπτες να φαίνονται ψηλοί και έκαναν τις παλαβομάρες τους μετά…) ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΥΑΛΩΤΌΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΑΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ, ΜΕΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΨΕΥΔΑΊΣΘΗΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΧΊΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΝΕΣΕΙΣ -ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΘΛΙΨΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΛΠ

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΑ

Στο DSM-5 οι ψυχωτικές διαταραχές αναφέρονται ως «φάσμα σχιζοφρένειας και άλλες διαταραχές» και περιλαμβάνουν τη σχιζοφρένεια, άλλες ψυχωτικές διαταραχές και τη σχιζοτυπική διαταραχή (διαταραχή προσωπικότητας) κ.α.

Στο DSM-5 διακρίνονται δύο διακριτές ομάδες διαταραχών: των καταθλιπτικών διαταραχών και των διπολικών διαταραχών.

Οι ψυχωτικές διαταραχές χαρακτηρίζονται από διαταραχές σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους πέντε τομείς: παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, αποδιοργανωμένη σκέψη (ομιλία), έντονα αποδιοργανωμένη ή ασυνήθιστη κινητική συμπεριφορά (συμπεριλαμβανομένης της κατατονίας), και αρνητικά συμπτώματα.

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ. ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΗΣ ...

 ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ. ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΗΣ ...

«Η μοίρα της πατρίδας είναι συνδεδεμένη με τις καρδιές των ανθρώπων της· όσο ζει η πίστη και η αγάπη, δεν μπορεί να χαθεί.»

«Κάθε βάλτος, κάθε ποτάμι, κάθε δέντρο μιλούν για τη γη μας· και αν ακούσεις προσεκτικά, θα ακούσεις την ψυχή της Ελλάδας να τραγουδά.»

«

<,Το καθήκον του ανθρώπου απέναντι στην πατρίδα δεν τελειώνει ποτέ, ούτε οι πόλεμοι, ούτε οι κακουχίες μπορούν να σβήσουν την ευθύνη του.»

«Στη σιωπή της φύσης ακούγεται η φωνή των προγόνων· και η καρδιά που αγαπά την πατρίδα νιώθει αυτή τη φωνή να της δίνει θάρρος.»

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΓΙΕΙΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΓΙΕΙΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ

ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΤΟΥ ΦΗΜΙΣΜΈΝΟΥ ΨΥΧΙΆΤΡΟΥ M. SCOTT PECK << Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος >> Αθήνα 2020 εκδ.. Πεδίο. 21 έκδοση.

Εξάρτηση ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΉ (ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ)

Μια παρανόηση σχετικά με την αγάπη, πρόκειται για την ιδέα οτι η εξάρτηση είναι αγάπη. Πρόκειται για μια παρανόηση την οποία οι ψυχοθεραπευτές αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν σε καθημερινή βάση. Η επίδραση της φαίνεται πιο έντονα σε ένα άτομο το οποίο κάνει μια απόπειρα η απειλεί να αυτοκτονήσει η που βυθίζεται σε βαριά κατάθλιψη λόγω απόρριψης συντρόφου η εραστή. Ένα τέτοιο άτομο λέει. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τον/την σύντροφο μου που αγαπάω τόσο πολύ και όταν εγώ απαντάω<κάνεις λάθος , δεν αγαπάς τον άντρα σου τη γυναίκα σου, σύντροφο>, έρχονται γεμάτοι οργή με την ερώτηση <τι εννοείς; Μόλις σου είπα ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εκείνο το άτομο,> τότε προσπαθώ να εξηγήσω , <αυτό που περιγράφεις είναι παρασιτισμός, όχι αγαπη. Όταν χρειάζεσαι ένα άλλο άτομο για να επιβιώσεις, λειτουργείς ως παράσιτο στο άτομο αυτό. Δεν υπάρχει επιλογή, δεν υπάρχει ελευθερία στη σχέση σας. Είναι θέμα ανάγκης (όχι οικονομικής απαραίτητα) και όχι αγάπης. Δυο άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλον, μόνο όταν είναι αρκετά ικανοί και συναισθηματικά να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλον, αλλά επιλέγουν να ζουν ο ένας; με τον άλλον>>

Συνεχίζει. Ορίζω τη συναισθηματική εξάρτηση ως την ανικανότητα να νιώθει κανείς ολοκληρωμένος η να λειτουργεί ικανοποιητικά χωρίς τη βεβαιότητα οτι νοιάζεται κάποιος για εκείνον. Η εξάρτηση από υγιείς ενήλικες είναι παθολογική, είναι νοσηρή και αποτελεί πάντα εκδήλωση ψυχικής ασθένειας η αναπηρίας. Πρέπει να την κρίνουμε πάντα από αυτά που συνήθως αποκαλούμε ανάγκες η αισθήματα εξάρτησης. Ολοι μας έχουμε ανάγκη από αισθήματα εξάρτησης, ακόμα και ν προσπαθήσομε να προσποιηθούμε απέναντι στον εαυτο μας και τους αλλους, οτι δεν έχουμε. Όσο δύναται και να είμαστε, όσο στοργικοί και υπεύθυνοι θα θέλαμε να είχαμε στη ζωή μας μια μητρική η πατρική μορφή. Όταν όμως αυτό κυβερνά τη ζωή μας, είμαστε εξαρτημένοι. Συγκεκριμένα εκείνος του οποίου η ζωή κυβερνάται και υπαγορεύεται από ανάγκες εξάρτησης υποφέρει από ψυχιατρική διαταραχή, την οποία ονομάζουμε <παθητική εξαρτητικη διαταραχή προσωπικότητας> Πρόκειται πιθανότητα για την πιο συνηθισμένη από όλες τις ψυχιατρικές διαταραχές.

Τα άτομα αυτά είναι τόσο απορροφημένα από την ανάγκη τους να τους αγαπούν, ώστε δεν έχουν καθόλου ενέργεια να αγαπήσουν και εκείνα με τη σειρά τους. Είναι σαν εκείνα που πεινούν, που ψάχνουν συνεχώς να φάνε και δεν έχουν καθόλου αρκετή ενέργεια να σώσουν στους άλλους να φάνε. Είναι σαν να έχουν μέσα τους μια τρύπα , ένα κενό που φωνάζει οτι θέλει να γεμίσει, αλλα δεν μπορεί ποτέ να γεμίσει πλήρως . Αισθάνονται ότι ενα κοματι τους λείπει. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, επειδή δεν αισθάνονται ολοκληρωμένοι, δεν έχουν πραγματική αίσθηση ταυτότητας και ορίζουν τον εαυτό τους με βάση τη σχέση τους. Σελ 144 BLOOG

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΌ ΖΗΛΕΥΩ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΤΟΜΟ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΙ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ

 

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΌ

ΖΗΛΕΥΩ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΤΟΜΟ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΙ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ

ΠΙΟ ΕΠΙΔΕΡΙΜΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΣΤΙΚΑ. Η ζήλια δεν «θεραπεύεται» σαν αρρώστια, είναι συναίσθημα. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος που τη διαχειρίζεσαι.

Η ζήλια συνήθως δεν αφορά τον άλλον ,αφορά φόβους μέσα σου, όπως, φόβος εγκατάλειψης, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανάγκη ελέγχου, παλιά τραύματα ή εμπειρίες. Αν δεν βρεις τη ρίζα, απλώς θα εμφανίζεται ξανά. Για αυτό Δουλεύεις την αυτοεκτίμηση.
Όσο πιο σίγουρος νιώθεις για τον εαυτό σου, ΟΧΙ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΆ ΑΛΛΑ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ, τόσο λιγότερο απειλείσαι. Οι έλεγχοι στους άλλους χαμηλώνουν το επίπεδο σου.

Έλεγχος κινητού, ανακρίσεις κτλ. δίνουν πρόσκαιρη ανακούφιση, αλλά μακροπρόθεσμα χειροτερεύουν τη ζήλια. Αν είναι έντονη ή εμμονική , βοήθεια ειδικού. 

Η Ψυχοθεραπεία ΣΕ ΒΑΘΟΣ βοηθά πολύ, ειδικά αν η ζήλια συνδέεται με παλιά τραύματα ή αγχώδη.

Η ερωτική ζήλια είναι η πιο έντονη μορφή ,γιατί αγγίζει φόβο απώλειας και ανάγκη προσκόλλησης Ξεκινάει απο φόβο ότι δεν είσαι «αρκετός», κακές εμπειρίες από παλιές σχέσεις , ανασφαλής δεσμός , ανάγκη ελέγχου για να νιώσεις ασφάλεια. Ρωτάς τον εαυτό σου, τι χρειάζομαι για να νιώθω ασφαλής
Φιλική ζήλια

Συνήθως εμφανίζεται όταν, φοβάσαι ότι θα αντικατασταθείς , νιώθεις ότι ο άλλος σε παραμελεί.

ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ επικοινωνία και αποδοχή ότι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πολλούς σημαντικούς ανθρώπους όπως και εσύ.

Κοινωνική ζήλια . Αυτή είναι η ζήλια τύπου.

«Γιατί αυτός έχει περισσότερα από μένα;» χωρίς να ρωτάς πώς και σε ποιο πεδίο έχει τα περισσότερα. Βλέπεις μόνο αυτά που φαίνονται, χωρίς να ξέρεις οτι κάπου μπορεί να έχει πολύ λιγότερα . ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΈΛΛΕΙΨΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΌΥ ΣΤΟΧΑΣΜΟΎ.

Συνδέεται κυρίως με σύγκριση και αυτοεκτίμηση.Η ζήλια δεν φεύγει όταν αλλάζει ο άλλος. Φεύγει όταν δυναμώνει το μέσα σου.

ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΑ . ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΣΑΙ ΠΟΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΑΝ ΗΘΕΛΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ, ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΩΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ. ΑΡΑ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ . ΗΡΘΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΣΥ ,ΑΛΛΗ Ο ΑΛΛΟΣ BLOOG

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ; ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ

 ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΟΥ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΗ , ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ, ΓΙΑΝΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΑΤΟΥ

<ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΘΑΝΑΤΟΥ> ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΡΟΜΩΝ. ΑΘΗΝΑ 2024

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΥΣ ΕΡΥΝΗΤΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

///Μια συγκλονιστική μαρτυρία αναφέρεται απο την ψυχίατρο Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ Ρος στο βιβλίο της <Για τη ζωή μετά θάνατον> εκδο. Διοδος στις σελ. 45-49. Υπάρχουν πολλές παρόμοιες αναφορές, άλλα αυτή της Δρ. Ρος είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί προέρχεται από ενα καθόλα αξιοσέβαστο άνθρωπο, επιφανή επιστήμονα και αφιερωμένη στο ανθρωπιστικό της έργο με τους ετοιμοθάνατους ασθενείς.

Στα βιβλία της περιγράφει και αρκετές περιπτώσεις περιθανάτιων εμπειριών αλλα η ακόλουθη διήγηση έχει κάτι το εξαιρετικό , που γεφυρώνει την απόσταση των δυο κόσμων

Γράφει λοιπόν για μια ασθενή της, την κ. Σβαρτς

<Περίπου 10 μήνες μετά τον θάνατο και την ταφή της είχα προβλήματα. Το σεμινάριο για το θάνατο και τους ετοιμοθάνατους είχε αρχίσει να εκφυλλίζεται. Ο ιερέας με τον οποίο συνεργαζόμουν και που αγαπούσα πάρα πολύ, είχε φύγει. Κάθε βδομάδα έπρεπε να μιλάμε για τα ίδια πράγματα και έμοιαζε με κάποιο δημοφιλές πρόγραμμα συνεντεύξεων της τηλεόρασης. Δεν άξιζε τον κοπο. Ηταν σαν να παρέτεινες τη ζωή, ενώ δεν άξιζε πλέον να τη ζεις. Ηταν κατι που δεν με αντιπροσώπευε και αποφάσισα ότι ο μόνος τροπος που θα μπορούσα να το σταματήσω, ήταν να εγκαταλείψω το Πανεπιστήμιο του Σικαγο. Σημερα αμέσως μετά το σεμινάριο θα υποβάλλω την παραίτηση μου σκεφτηκα. Βγαινοντας απο τον ανελκυστήρα μια γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά μου, Την κοίταξα. Δεν μπορώ να πω με τι έμοιαζε, αλλά μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι να βλέπετε κάποιον που τον ξέρετε πολύ καλά, αλλά ξαφνικά δε θυμάστε ποιος ειναι. Ηταν πολυ διάφανης , αλλά όχι τόσο ώστε να μπορείς να δεις από πίσω της πολλά πράγματα.. Μου μίλησε. <Δρ. Ρος, γύρισα πίσω. Σας πειράζει να περπατήσω μαζί σας μέχρι το γραφείο σας; Θα χρειαστούμε μόνο δυο λεπτά.. Επειδή ήξερε πού είναι το γραφείο μου και το όνομα μου, ένιωσα ασφαλής. Αυτός ήταν ο πιο μακρύς περίπατος στη ζωή μου. Ειμα ψυχίατρος. Εργάζομαι συνέχεια με σχιζοφρενείς και τους αγαπώ. Όταν τύχαινε να έχουν οπτικές παραισθήσεις συνήθιζα να τους λέω. <Το ξέρω οτι βλέπεις εκείνη τη Μαντόνα στον τοίχο, αλλά εγω δεν τη βλέπω>

Τώρα είπα στον εαυτό μου. < Ελίζαμπεθ , ξέρω οτι βλέπεις αυτή τη γυναίκα, αλλα δεν μπορεί να υπάρχει>

Σε όλη τη διαδρομή μου απο την ανελκυστήρα μέχρι το γραφείο μου, υπέβαλλα τον εαυτό μου σε έλεγχο της πραγματικότητας. Ειπα. Εχω κουραστεί, χρειάζομαι διακοπές . Νομίζω οτι έχω δει πολλούς σχιζοφρενείς ασθενείς. Αρχίζω να βλέπω πράγματα.. πρέπει να την αγγίξω να δω αν ειναι πραγματική. Μεχρι που άγγιξα το δέρμα της , για να δω αν είναι κρύο η ζεστό, η αν το δέρμα θα εξαφανιζόταν όταν το αγγιζα. Εφτασα να καταπιέσω τη σκέψη, οτι αυτή ειναι πράγματι η κ. Σβαρτς, που είχε πεθάνει και βρισκόταν στο χώμα απο μήνες Οταν φτάσαμε στην πόρτα μου, την άνοιξε με εκείνη την απίστευτη καλοσύνη, τρυφερότητα και αγάπη, και είπε.< Δρ Ρος υποχρεώθηκα να επιστρέψω για δυο λόγους. Πρώτον να ευχαριστήσω εσάς και τον αιδεσιμότατο Γκεινς, για οτι κάνατε για μένα. Αλλά ο άλλος λόγος που υποχρεώθηκα να έρθω πίσω είναι οτι δεν μπορείτε να σταματήσετε αυτή την εργασία, πάνω στο θάνατο και τους ετοιμοθάνατους, οχι ακόμα>

Την κοίταξα και σκέφτηκα οτι θα μπορούσε να είναι η κ. Σβαρτς. Αγγιξα ολα όσα ήταν πραγματικά. Ήλπιζα οτι θα εξαφανιζόταν. Άλλα δεν έγινε

Στεκόταν απλώς εκεί και πεισματικά, αλλά με αγάπη είπε<Δρ. Ρος με ακούτε; Η δουλειά σας δεν έχει τελειώσει . Θα σας βοηθήσουμε και θα το ξέρετε, οταν έρθει η ωρα να σταματήσετε, αλλα όχι τώρα. . Μου το υπόσχεστε; >

Σκέφτηκα Θεέ μου δε θα με πίστευε κανένας, αν του το έλεγα αυτό, ουτε ο πιο αγαπημένος μου φίλος> Δεν ήξερα πως μετά απο καιρό θα το έλεγα σε αρκετές εκατοντάδες ανθρώπους

Τότε κέρδισε ο επιστήμονας μέσα μου και είπα ενα μεγάλο ψέμα. < Ξέρετε ο αιδεσιμότατος Γκεινς βρίσκεται τώρα στην Ουρμπανα. Θα του άρεσε πολυ να πάρει ενα σημείωμα απο εσάς. Θα σας πείραζε; >

Και της έδωσα ενα κομμάτι χαρτί και ένα μολύβι. Οπως καταλαβαίνετε δεν είχα πρόθεση να στείλω αυτό το σημείωμα στο φίλο μου, αλλά χρειαζόμουν επιστημονική απόδειξη. Αυτή η γυναίκα με το πιο τρυφερό χαμόγελο γνωρίζοντας την κάθε σκέψη που έκανα, πήρε το χαρτί, και έγραψε ενα σημείωμα. . Μετά είπε. Είστε ευχαριστημένη>Τότε σηκώθηκε όρθια, έτοιμη να φύγει και επανέλαβε.< Δρ Ρος υποσχεθείτε μου>Είπα υπόσχομαι και εξαφανίστηκε. Έχουμε ακόμα το σημείωμα/////BLOOG

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.ΨΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. ΠΙΚΑΣΟ

 

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.ΨΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Το 1905, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Ρόδινης περιόδου» (ή αλλιώς της περιόδου του τσίρκου), ο Πικάσο αποφάσισε να αλλάξει παλέτα και διάθεση. Τα χρώματα έγιναν πιο ελαφρά, πιο φωτεινά και πιο ποικίλα. Η μελαγχολική απομόνωση των γαλάζιων μορφών(της μπλε εποχης) υποχώρησε και στη θέση της ήρθαν πιο τρυφερές απεικονίσεις ανθρώπων από τον κόσμο του τσίρκου. Ακροβάτες, αρλεκίνοι και οι οικογένειές τους. Το ρόδινο και οι αποχρώσεις του κυριαρχούν, λες και ο καλλιτέχνης άφησε τον ήλιο να μπει στο εργαστήρι.

Ο Πικάσο με τον κυβισμό του σπάει τις βεβαιότητες
Διαλύει τη συμβατική μορφή (πρόσωπα, σώματα, χώρο). Αυτό μας μαθαίνει να μην κολλάμε στο «έτσι είναι τα πράγματα». Ψυχοπνευματικά, είναι άσκηση αποκόλλησης. Βλέπεις ότι η πραγματικότητα (;) ποια πραγματικότητα θα μου πείτε,όλων των πεδίων η πραγματικότητα, έχει πολλές όψεις ταυτόχρονα. Μας φέρνει αντιμέτωπους με το ασυνείδητο
Τα παραμορφωμένα πρόσωπα, τα έντονα μάτια, η ένταση , όλα θυμίζουν όνειρα ή αρχέτυπα. Αγγίζει φόβους, επιθυμίες, τραύματα. Είναι μέσα μας;; Τι νιώθουμε , το βλέπουμε;

Λέμε οχι στη ρηχότητα της σκέψης, ναι στην εμβρίθεια, χωρίς ανάλυση παράλυση.

 

Λέμε οχι στη ρηχότητα της σκέψης, ναι στην εμβρίθεια, χωρίς ανάλυση παράλυση, αλλά με λίγα περιεκτικά λόγια για το καλό των ατόμων και κοινωνιών, όσο και να μη το θέλουν...

Υπάρχει θέμα στην κοινωνία ρηχότητας και επιδερμικότητας των σκέψεων και πράξεων Αρχίζει απο την εκπαίδευση, χωρίς βαθιά παιδεία, ώστε να μη μαθαίνουν οι μελλοντικοί πολίτες να σκέπτονται διεισδυτικά, ακόμα και με 50 πτυχία. Δε συμφέρει. Μόνο αυτό που βλέπουμε.

Την εμβρίθεια που είναι η διεισδυτική κατανόηση και απο πού προέρχεται κατι, τη σταματούν. Έτσι ειναι οι άνθρωποι και στην πολιτική παγκοσμίως. Επιλέγουν και εκλέγουν επιδερμικά (και συμφεροντολογικά) Ένα απλό καθημερινό παράδειγμα για να καταλάβουμε την ρηχότητα

Μερικά Γυμνάσια και Λύκεια θα πάνε στη Βαρκελώνη. Είπαν πολύ σωστά οι καθηγητές στα παιδιά, να κάνουν εργασίες, ώστε να ξέρουν τι θα δουν και την Ιστορία της χώρας.

Μερικά παιδιά ανέλαβαν το θέμα του χορού. Ισως ενθουσιάστηκαν και απόρησαν. Εμείς γιατί δεν έχουμε τέτοιους ωραίους χορούς; Μου είπαν ρωτήσαμε και τους καθηγητές μας στο σχολείο και δεν μας είπαν

Τους απάντησα οτι εμείς έχουμε πολλούς χορούς και στο θέατρο, ποίηση κλπ., εκτος απο τη φιλοσοφία , γλυπτική, τέχνες κλπ (με λίγα λόγια γιατί κουράζουν τα πολλά)

Εκτός αυτού , τα ρώτησα, , μήπως βρήκαν στην ιστορία του χορού πώς προήλθαν αυτοι οι χοροί και γιατί διαδόθηκαν. Φυσικά κανένας δεν τους είχε πει, για την απορία τους να ψάξουν στην ιστορία του χορού, για να μη μάθουν να σκέπτονται σε βάθος. Δε συμφέρει.

Τους είπα, πως αν σε μια χώρα ειναι πολύ καταπιεσμένοι άνθρωποι απο τα καθεστώτα ( βλ Κούβα) και Βαρκελώνη με τις πολλές φασαρίες και κινήματα, έχουν ανάγκη οι άνθρωποι να βρουν διεξόδους και για το σώμα τους και για τη ψυχή τους. Δούλευαν συνεχώς με το σώμα ως χειρώνακτες και είχαν κατάθλιψη απο την καταπίεση. Έπρεπε για να μη πεθάνουν, να εφεύρουν νέους τρόπους να κινούν το σώμα τους , αντίστοιχα, π.χ. αν πονούσε η μέση τους, τη μέση τους με κινήσεις, αν πονούσαν οι ώμοι τους από τις δουλειές, τους ώμους τους και παράλληλα να θεραπεύουν τη ψυχή τους με πολύ γέλιο. Δεν ήθελαν συζητήσεις με βάθος, λογικά. Ετσι καθιερώθηκαν αυτοί οι χοροί εκεί ,ως άμυνα θεραπείας ψυχών τε και σωμάτων, για να επιβιώσουν και να ζήσουν. Όταν θαυμάσουν κάτι, λοιπόν, να ξέρουν το γιατί υπάρχει, ποια ήταν η ανάγκη να υπάρξει…

Το ίδιο είναι και με τους ανθρώπους και πολιτικούς. BLOOG