ΔΕ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΖΑΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ Κ. ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ . ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ

  Προς πολιτικά ώριμους πολίτες , για να μη παίζουμε την Ελλάδα στα ζάρια

Περί κ. Καρυστιανού για να μη τυρβάζομεν περί άλλα

Ερωτήσεις.

Καπηλεύεται τη ψυχή του παιδιού της, διαφημίζει τον θάνατο και τα γενέθλια του παιδιού της χωρίς να αφήνει τη ψυχή του να ηρεμήσει; Όλα αυτά για να προβάλλει το εγώ της , με ό,τι θετικό για αυτή, συνεπάγεται;

Γεννώνται και άλλα ερωτήματα προς σκεπτόμενους πολιτικά πολίτες που δεν βαδίζουν μόνο με το συναίσθημα αφήνοντας την ορθολογική ουσία.

Σε ποιο ρεύμα βασίζεται η κοσμοθεωρία της; Είναι ιδεαλίστρια η υλίστρια; Είναι φιλελεύθερη η κομμουνίστρια; Ποιος είναι ο βίος της και η πολιτεία της πολιτικά;

Ποια είναι η θέση που πήρε για τα εμβόλια; Ποια είναι η θέση που πήρε κατά της κυβέρνησης για την τεκνοθεσία αγορασμένων παιδιών από τρελές γεννήτορες, παιδίατρος ούσα;

Γιατί γράφτηκε , ότι για τη φωτιά στο Μάτι, έλεγε ότι δεν φταίει το κράτος αλλά εμείς;

Γιατί έχει γραφτεί ότι κυκλοφορεί με μια καλογριά και μια αστρολόγο και κάνει ότι της λένε;

Γιατί προσπαθεί να δείξει το εγώ της ,όταν δεν ξέρει τίποτα από οικονομικά και γεωπολιτικά θέματα, και επιδιώκει να πάρει κομματική επιδότηση να πληρώνει τους γύρω της χωρίς να ξέρει τίποτα να τους ελέγξει;

Η οικονομική της σύμβουλος λέει ότι είναι υπέρ της δραχμής όταν κάναμε αγώνες να μη πάμε;

Πόσο την υπολογίζει ο Τούρκος, αφού δεν ξέρει τι λέει; Άλλα λέει τη μια και άλλα την άλλη, ούτε ξέρει που πατάει και που βρίσκεται;

Ποιος ώριμος πολιτικά πολίτης την προτιμάει, όταν δείχνει κοινωνικά απροσάρμοστη πηγαίνοντας στους αγρότες με παλτό 3000 αντί να πάει σαν ίσος προς ίσον;

Πόσο αίσθημα μεγαλείου έχει,που κατά DSM-5 σημάνει διαταραχή όταν δείχνει τόσο ναρκισσισμό, χωρίς κανένα πολιτικό προσόν;

Πόσο αγάπησε τον επάγγελμα της που το αφήνει τόσο γρήγορα, ξαφνικά για να επιδειχτεί;

Γιατί αφού είναι παιδίατρος , δεν μερίμνησε να κάνει κάτι για παιδιά (π.χ χαμόγελο παιδιού) με χρήματα του κράτους για να δικαιώσει τη ψύχη του παιδιού της και πάει ναρκισσιστικά να επιδειχτεί;

Αν έβαζε υποψηφιότητα η κυρία που είδε στάχτη τα δυο της παιδιά και τον σύζυγό της στο Μάτι με λάθη τους κράτους, θα την κάναμε πρωθυπουργό, αφού τώρα μιλούν για μια εντελώς άσχετη και πολιτικά αγράμματη;

ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΙΣΩΣ ΕΝΑ 7%, ΘΑ ΤΗΣ ΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΝ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΑΦΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΖΕΙ ΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΗΣ

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΩΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

 

Το κείμενο που ακολουθεί, είναι απόσπασμα από το βιβλίο Οι Μεγάλοι Μύστες του Εδουάρδου Συρέ,με πολλές εκδόσεις. Είναι ένα κείμενο, όχι πατερικο-θεολογικό, αλλά με μεταφυσική εσωτεριστική  προσέγγιση ,χωρίς αρχαία Ελληνικά, περισσότερο για να αντιληφτούν οι νέοι εκλαϊκευμένα τη  ζωή του Ιησού που για τη θρησκεία μας βέβαια είναι θεάνθρωπος, όχι απλός Μύστης.

“Η δημόσια ζωή του Ιησού εξιστορήθηκε από τα ευαγγέλια! Από όλα αυτά βγαίνει μια ενότητα σκέψης και ενέργειας, και αισθανόμαστε την ακατανίκητη παρουσία της πραγματικότητας και της Αλήθειας!

Ο Χριστός ξαναγυρίζει στις όχθες της Νεκράς θάλασσας στην πατρίδα τους τη Γαλιλαία, για να κηρύξει το ευαγγέλιο της Βασιλείας. Με απόλυτη προσφορά ήρθε να μοιράσει στους ανθρώπους αυτή τη Βασιλεία του Ουρανού . Έλεγε Πιστέψτε, Αγαπήστε, Ενεργήστε, και η ελπίδα ας γίνει ψυχή των πράξεών σας. Υπάρχει πέρα απ αυτή τη γη ένας κόσμος ψυχών μια ζωή πιο τέλεια. Το ξέρω έρχομαι από εκεί και εκεί θα σας οδηγήσω. Μα δεν αρκεί μόνο να επιθυμείτε. Για να φτάσετε , πρέπει να αρχίσετε να το συνειδητοποιείτε μέσα σας κατ’ αρχάς, και μέσα στην ανθρωπότητα στη συνέχεια!

Με τι μέσον; Με την Αγάπη και την έμπρακτη ευσπλαχνία! Κήρυσσε στηn  όχθη της λίμνης Γεννησαρέτ , μέσα στις βάρκες των ψαράδων κοντά στις πηγές που αφθονούσαν τότε ανάμεσα στη Καπερναούμ, τη Βησθαϊδά και τη Χοραζίν. Γιάτρευε τους αρρώστους με ένα βλέμμα, με μια προσταγή, συχνά με μόνη την παρουσία Του. Τα πλήθη Τον ακολουθούσαν. Πολλοί μαθητές είχαν γίνει πιστοί Του. Τους διάλεγε ανάμεσα στους ανθρώπους του λαού, τους ψαράδες, τους τελώνες. Ήθελε χαρακτήρες ευθείς και αγνούς φλογισμένου και πιστούς, και τους κυρίευε.

Μια ματιά Του έφτανε να διακρίνει μια ψυχή. Δεν είχε ανάγκη άλλης δοκιμασίας, όταν έλεγε. Ακολούθησέ με και Τον ακολουθούσαν! Ήξερε τις πιο κρυφές σκέψεις των ανθρώπων οι οποίοι συγχυσμένοι αναγνώριζαν Τον Δάσκαλο. Ο Ιησούς άρχισε να πραγματοποιεί μέσα στην ομάδα Του το Βασίλειο του Ουρανού που ήθελε να φτιάξει στη γη. Η επί του Όρους Ομιλία προσφέρει εικόνα αυτού Του Βασιλείου ήδη σχηματισμένου σε βλαστό, μαζί με την περίληψη της λαϊκής Διδασκαλίας του Χριστού!

Στην κορυφή του λόφου, είναι καθισμένος ο Δάσκαλος, και οι μαθητές μαζεύονται στα πόδια Του. Πιο κάτω ο λαός δέχεται αχόρταγα τα λόγια Του! Τι αναγγέλλει ο νέος Δάσκαλος; Τη νηστεία; Τις μετάνοιες; Την ταπείνωση της σάρκας; Όχι. Λέει! Μακάριοι οι πτωχοί στο πνεύμα, γιατί η Βασιλεία των Ουρανών τους ανήκει! Μακάριοι αυτοί που θρηνούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.

Αναλύει έπειτα τις τέσσερις επίπονες αρετές! Τη δύναμη της μετριοφροσύνης, της συμπόνιας για τους άλλους, την ταπεινή καλοσύνη της καρδιάς, της πείνας και της δίψας για δικαιοσύνη.  Μακάριοι αυτοί που έχουν αγνή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το Θεό.

Ο Λόγος Του ανοίγει διάπλατα στα μάτια των ακροατών τον ουρανό που λάμπει πάνω από το Το Κεφάλι  Του Δασκάλου! Αγαπάτε τον πλησίον σας ως εαυτόν, και να είσαστε τέλειοι όπως και ο ουράνιος πατέρας είναι τέλειος Μαζί με τη Δημόσια Διδασκαλία Του ο Ιησούς, έδωσε μια εσωτερική Διδασκαλία στους μαθητές Του που έφτανε στο βάθος των Πνευματικών Αληθειών! Αυτές οι αλήθειες όμως καταπνίγηκαν από διάφορα συμφέροντα μετά τον δεύτερο αιώνα !

Για αυτούς που εμβάθυναν στη διδασκαλία των Μυστηρίων η εσωτερική σκέψη του Χριστού ζωντανεύει, όχι μόνο τους μικρότερους λόγους , αλλά και τις πράξεις, όλης Του της ζωής! Είναι πασιφανής μέσα στα Ευαγγέλια του Ιωάννη.. Παράδειγμα που αγγίζει το βασικό σημείο της διδασκαλίας είναι το εξής.

Ο Ιησούς είναι περαστικός από την Ιερουσαλήμ. Δε κηρύσσει ακόμα στο ναό, αλλά θεραπεύει τους αρρώστους και διδάσκει στους φίλους. Το έργο της Αγάπης πρέπει να ετοιμάσει το έδαφος όπου θα πέσει η καλή σπορά. Ο Νικόδημος μορφωμένος Φαρισαίος είχε ακούσει να μιλούν για τον Χριστό. Γεμάτος περιέργεια, αλλά μη θέλοντας να εκτεθεί στους δικούς του, ζητά μυστική συνομιλία με τον Χριστό.

Ο Ιησούς συμφωνεί. Ο Νικόδημος φτάνει τη νύχτα στη κατοικία Του και του λέει. Δάσκαλε ξέρουμε ότι είσαι σοφός απεσταλμένος του Θεού, γιατί κανένας δε ξέρει να κάνει τα θαύματα που κάνεις εσύ, αν ο Θεός δεν είναι μαζί του. Ο Νικόδημος ρωτά αν ο άνθρωπος μπορεί να γυρίσει στη κοιλιά της μητέρας της και να γεννηθεί δεύτερη φορά.. Ο Ιησούς απαντά. Αλήθεια σας λέγω ότι , αν ένας άνθρωπος δε γεννηθεί από νερό και πνεύμα δε μπορεί να μπει στη Βασιλεία του Θεού.

Το νερό εδώ παριστάνει τη διάχυτη διανοητική Αλήθεια, με τρόπο γενικό. Εξαγνίζει τη Ψυχή και αναπτύσσει τον πνευματικό καρπό της. Έτσι μιλά ο Ιησούς μπροστά στον Νικόδημο, στην ησυχία της Ιερουσαλήμ. Μια μικρή λάμπα τοποθετημένη ανάμεσά τους φωτίζει λίγο τις θαμπές μορφές. Τα μάτια του Δασκάλου λάμπουν με μυστηριώδη ακτινοβολία μέσα στο σκοτάδι. Πώς να μη πιστέψεις στη ψυχή κοιτώντας αυτά τα μάτια; Ο Φαρισαίος βλέπει ένα κόσμο καινούργιο. Αισθάνεται τη ζέση να τον έλκει.

Οι δώδεκα –δεκατρείς με τα Δάσκαλο- συναθροίστηκαν στο υπερώο ενός σπιτιού της Ιερουσαλήμ. Ο άγνωστος φίλος που φιλοξενούσε τον Ιησού είχε στολίσει το δωμάτιο με ακριβό χαλί. Κατά τη συνήθεια της Ανατολής οι μαθητές και ο Δάσκαλος ξαπλώθηκαν τρεις τρεις σε τέσσερα πλατιά ντιβάνια τοποθετημένα γύρω απτο τραπέζι. Ο Ιησούς είπε Επιθύμησα να φάω μαζί σας αυτό το Πάσχα, γιατί σας λέω ότι δε θα ξαναφάω μέχρι να ολοκληρωθεί η Βασιλεία των Ουρανών.

Κατά το έθιμο των Εβραίων στο δείπνο του Πάσχα έτρωγε κανείς χωρίς να μιλά, πικρά χόρτα και χαροσέτ. Τότε ο Ιησούς πήρε το ψωμί και αφού το ευλόγησε , το έκοψε και τους έδωσε λέγοντας.  Αυτό είναι το σώμα μου που το δίνω σε εσάς, κάντε το στη μνήμη μου Τους έδωσε επίσης το κύπελλο λέγοντας.  Αυτό το κύπελλο είναι η Καινή Διαθήκη στο αίμα μου που χύνεται για εσάς. Αυτός είναι ο θεσμός του Δείπνου σε όλη του την απλότητα, που περικλείει πολύ περισσότερα πράγματα από όσα μπορούν να ειπωθούν ή να κατανοηθούν.

Η μετάληψη με το ψωμί, αυτό το ποιόν τους σταχιού, σήμαινε τη γνωριμία της επίγειας ζωής συγχρόνως με την κοινοκτημοσύνη των προϊόντων της γης, και στη συνέχεια την τέλεια ένωση των αδελφών. Η μετάληψη με το κρασί, το αίμα του σταφυλιού το διαπερασμένο από τον ήλιο, σήμαινε το μοίρασμα των ουράνιων αγαθών, τη συμμετοχή στα πνευματικά μυστήρια και τη θεία γνώση. Μέσω αυτών των μυστηρίων ο Ιησούς διευρύνει την αδελφότητα και τη μύηση σε όλη την ανθρωπότητα…”

Ετυμολογία Πάσχα.  Αφήνει έναν απόηχο αόριστο και ακαθόριστο τού πάσχω. O Χριστός είναι επιθετικός προσδιορισμός ονομάτων δηλαδή κοσμητικό επίθετο κι όχι όνομα. Απo το αρχαίο ρῆμα χρίω, νέο ελληνικά χρίζω, δηλαδή ο χρισμένος.

ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ Η ΤΑΦΗ; βελτιωμένο

 ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ Η ΤΑΦΗ; βελτιωμένο

ΠΑΛΙΟ ΜΟΥ ΑΡΘΡΟ. ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ ΕΔΩ , ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,(εκκλησία, καύση) ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ. ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ για να αποφασίζει το κάθε ατομο ο,τι θελει, αλλα με γνώση και επιγνωση . Στο τελος γραφω τη δικη μου αποψη

Το επέκεινα δεν είναι ταμπού. (όπου βλέπετε παρένθεση, είναι δικές μου σημειώσεις)

Η στάση που κρατάμε απέναντι στο θάνατο εξαρτάται από το τι γνωρίζουμε.

Μια προσέγγιση για περαιτέρω διερεύνηση.

{{Οι πολιτισμένοι λαοί της αρχαιότητας φρόντιζαν για τους νεκρούς περισσότερο από τους ζωντανούς. Στους περισσότερους υπήρχε δυνατότητα επιλογής μεταξύ ταφής και καύσης. Θεωρείται αρχικά ότι η καύση προήλθε ή από φόβο προς τους νεκρούς ή για να εξαφανίσουν τα πτώματα, τα οποία θεωρούσαν «πηγή μιάσματος».//

(*για τις μολύνεις που επέφεραν θανάτους).

Στην Ελλάδα, όπου πίστευαν ότι η ψυχή του άταφου νεκρού περιπλανάται μέχρι να ταφεί, από τους κλασικούς χρόνους μέχρι σήμερα, επικρατεί η παράδοση να θάπτουν τους νεκρούς. Ωστόσο παλαιότερα, στην ομηρική εποχή παρατηρείται το φαινόμενο της καύσης των νεκρών. Στους νεότερους χρόνους την καύση των νεκρών εισήγαγε η επαναστατική Γαλλία ,λίγο μετά το 1789, αλλά σε εφαρμογή τέθηκε εκατό περίπου χρόνια αργότερα.
Αυτοί που επιθυμούν να καεί το σώμα τους μετά θάνατον δεν βλέπουν το σώμα εχθρικά. Ούτε το θεωρούν «τάφο», όπως το θεωρούσε ο Πλάτων, για να θέλουν να το αφανίσουν.


Στη χριστιανική περίοδο, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία οικειοθελούς καύσης σωμάτων. Πάντοτε ο χριστιανισμός ήταν υπέρ της ολόσωμης ταφής. Δεν υπάρχει απόφαση οικουμενικής ή τοπικής Συνόδου, που να καταδικάζει την καύση, ακριβώς γιατί δεν διανοήθηκε κανείς τότε να θέσει το ζήτημα.
Εξάλλου οι χριστιανοί που καταδικάζονταν στον δια πυρός θάνατο δεν τον απέφευγαν, αλλά τον υπέμεναν προσβλέποντας στην τελική ένωση με τον Χριστό, έστω κι αν το σώμα τους καιγόταν.

Το ζήτημα της καύσης πρόεκυψε στις ΗΠΑ το 1874 μετά από τη δημοσίευση του βιβλίου cremation.

Στη χώρα μας άρχισε το 1987 επί δημάρχου Μ. Έβερτ, χωρίς κάποια απόφαση.

Σήμερα η αποτέφρωση επιτρέπεται στα 2/3 των πληθυσμών της γης.

Απορρέει από το Σύνταγμα και εφαρμόζεται στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής ΄΄ Ενωσης, στις συμβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ιστορικά

Την καύση τη συναντάμε μετά την άλωση της Τροίας. Στην Αγ. Γραφή χρησιμοποιείται η καύση σαν τρόπος κάθαρσης και εξαγνισμού της ψυχής, και συντελείται σε περίπτωση παράβασης του νόμου.

Σύμφωνα με τους αρχαίους λαούς, η αποτέφρωση οδηγεί στην οριστική ανάπαυση των νεκρών. (Πάτροκλος- Αχιλλέας)

Κατ' αυτούς το σώμα είναι ένα στοιχείο από τα τρία της υπόστασης του ανθρώπου.

Άλλοι λαοί

Οι Ινδοί έκαιγαν τους νεκρούς και μαζί έκαιγαν και τις γυναίκες τους.

Οι Βίκινγκς οι θαλασσοπόροι και πολεμιστές εκτός από την ταφή εφάρμοζαν και την καύση.

Οι Θιβετιανοί δεν επιτρέπουν τη ταφή, γιατί πιστεύουν ότι η ψυχή βλέποντας το σώμα προσπαθεί να ξαναμπεί μέσα και η καύση εμποδίζει τον βαμπιρισμό.

Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι το σώμα αποτελείται από τα 4 στοιχεία, Γη, νερό, αέρας, φωτιά. Με την καύση επιστρέφει στα στοιχεία αυτά. Η ταφή, είναι επιστροφή στο στοιχείο Γη. Με την ταφή στο ποτάμι όπως κάνουν στην Ινδία, επιστρέφει στο νερό.

Σκοπός των τελετών είναι να βοηθήσει τη ψυχή να περάσει τη μεταθανάτια διαδικασία (* Όπως είχαν οι αρχαίοι τον ψυχοπομπό Ερμή)

Η άποψη της εκκλησίας είναι ότι το σώμα είναι ναός της ψυχής, και δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε παρέμβαση.

Κατ' αυτήν οι νεκροί δεν είναι πεθαμένοι, αλλά κεκοιμημένοι και τα οστά είναι ένας κρίκος που είναι ανάμνηση της παρελθοντικής ζωής, ενθύμηση της παρούσας, και υπόμνηση της μέλλουσας.

Νεκρός για την εκκλησία, δε σημαίνει τελειωμένος που έχει τελειώσει αλλά τετελειωμένος, δηλαδή αυτός που έχει τελειωθεί.

Η εκκλησία (*εκτός των άλλων) αρνείται την καύση, γιατί αρνείται το τέλος του ανθρώπου, και τη βία επάνω στο σώμα του.

Ο καθολικισμός προβάλλει την ταφή, αλλά δεν απαγορεύει την καύση, ενώ οι προτεστάντες αποδέχονται την αποτέφρωση. Οι Ινδουιστές και οι Βουδιστές παράλληλα με την καύση τελετουργούν.

Απαγορεύουν την καύση οι Ισλαμιστές και οι ορθόδοξοι Ιουδαίοι.

Δανδουλακης Κ. Εμμανουήλ. Καύση των νεκρών στη ορθόδοξη εκκλησία. Πουρνάρας θεσσαλονικη 2003.

www.CREMATION. Gr

Τσάτσης Θ. Η καύση των νεκρών . Το Βήμα 31/12/2006

Κόλλια Ελ. Στον άλλο κόσμο πώς θα πας.Το Βήμα 5/3/2006}}

//Σύμφωνα με το http://antexeistinalitheia.gr/kafsi-i-tafi-ton-nekron/ (που μπορείτε να επισκεφτείτε)

Κατά την καύση αναδύεται ένα μεταφυσικό πρόβλημα. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει , εγκαταλείπει το υλικό του σώμα μετά περίπου από 40 μέρες. Περιφέρεται αιθερικά για να προσαρμοστεί σε μια άλλη κατάσταση.

Το αιθερικό σώμα, είναι σαν το πατρόν του υλικού. Όταν διαλυθεί το υλικό σώμα, διαλύεται εσπευσμένα και το αιθερικό. Για αυτό οι Αιγύπτιοι βαλσάμωναν τους Φαραω, ώστε να διατηρούν το αιθερικό τους. Με την καύση, δε προλαβαίνει η ψυχή να προσαρμοστεί στη νέα της κατάσταση. Μεταφυσικά είναι προτιμότερο να θάβεται το σώμα, κατ αυτούς//

(*Υπάρχουν βέβαια και τα σώματα στους ωκεανούς, στη λαβα των ηφαίστειων, που καρμικά είχαν αποστολή ν αποχωριστούν απτή ψυχή σ αυτές τις γεωγραφικές περιοχές. Υπάρχει λόγος ανύψωσης. Δεν ασκήθηκε όμως βία.

Εδώ και δεκάδες χρόνια έχουν αρχίσει και συνεχίζουν, σε καλά νοσοκομεία των ΗΠΑ, έρευνες από μεταφυσικούς ψυχιάτρους, για τον αποχωρισμό της ψυχής, σε αντίστοιχης θέσης άτομα).

Επίλεξε, αλλά με σκέψη και γνώση.//

Δικές μου σημειώσεις.
Δε με έχουν πείσει για καύση όλοι οι σύγχρονοι μεταφυσικοί δάσκαλοι (Και ο ψυχίατρος θανατολόγος Αυγουστάτος, απ' οτι έχω ακούσει και ο Ντατζέμυ της Αρμονικής ζωής. Ο Πλάτων λέει ότι τη ψυχή δεν την ενδιαφέρει τι θα κάνει το σώμα μετά την αποφοίτηση. ) Έχω τη δική μου άποψη που λέει, ότι και εμένα δε με ενδιαφέρει, τι θα γίνει ένα παλιό μου φόρεμα, αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να το κάψω. Το αφήνω μέχρι να διαλυθεί μόνο του. Επί προσθέτως .
Το σώμα μέσα στη μήτρα έκανε να δημιουργηθεί 9 μήνες. Κάνουμε αγώνα να το συντηρήσουμε υγιές. Το θεωρώ ασέβεια ως όχημα της ψυχής να το καίμε σε μισή ώρα και να βάζουμε σε μίξερ τα οστά μας. Ασέβεια ως προς το όχημα της ψυχής μας, που φιλοξένησε χαρές και λύπες μας με τις αντίστοιχες αντιδράσεις μας , για πολλά χρόνια. Αγνωμοσύνη .
Καλύτερα για μένα, να μπούμε στην τροφική αλυσίδα και τα στοιχεία μας να ανακυκλωθούν. Ο σίδηρος μας, ο χαλκός μας κλπ. Γιατί να γίνουν στάχτη, αφού δεν καήκαμε σε φωτιά; Χώμα και πάλι χώμα, (γείωση), να είναι όμως κάπως αγνό από εμβόλια και φάρμακα, να μη ρεύονται τα σκουλήκια χημικά, γιατί αν τα βάζουν σε φαγώσιμα για τα κέρδη τους, θα τρώνε άλλοι άνθρωποι κάτι από εμάς…κ.ο.κ Χα χα .
Αγαπάμε τη ζωή μας, βρίσκουμε την Αποστολή μας,(δεν είναι εύκολο) δεν είναι πνευματικότητα να φεύγουμε μόνοι μας όταν μας έρθει, αντέχουμε γιατί αυτό είναι μέσα στην Αποστολή μας, αλλά δε φοβόμαστε την αποφοίτηση, γιατί ξέρουμε τι θα κάνουμε μετά και ετοιμαζόμαστε γι αυτό. ευχάριστα και γελαστά.

ΨΥΧΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Κυριότεροι Παράγοντες επηρεασμού της μνήμης των μαρτύρων

 ΨΥΧΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Κυριότεροι Παράγοντες επηρεασμού της μνήμης των μαρτύρων (ΟΧΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ)

Η πάροδος χρόνου

Η εξασθένηση της παράστασης , λόγω παρόδου μακρού χρόνου, είναι ο κανόνας αφού ο χρόνος δρα απωθώντας τις παλαιότερες παραστάσεις προς το υποσυνείδητο, όταν στη συνείδηση εμφανίζονται νέες. Είναι ένας λόγος να γίνονται γρήγορα οι δίκες.

Η ψυχική στάση του μάρτυρα

Εξασθένηση της παράστασης , μπορεί να έχει ως αίτιο και την ψυχική στάση του μάρτυρα που τη θεώρησε ως ασήμαντη η διότι η αποτύπωση της παράστασης έγινε στη διάρκεια έντονου φόβου, οργής, χαράς, λύπης, άγχους η αιφνιδιασμού.

Κοινωνικοί μηχανισμοί

Οι κοινωνικοί μηχανισμοί παίζουν κάποιο ρόλο, αφού ο μάρτυρας μπορεί να οδηγηθεί σε ανάμνηση που συνοδεύεται από κοινωνικά επιθυμητά αποτελέσματα. Πολλοί μάρτυρες για να βοηθήσουν, ανασκάπτουν τη μνήμη τους για να θυμηθούν λεπτομέρειες.

Περιορισμός η ελάττωση των παραστάσεων

Ο μάρτυρας έχει την τάση να περιορίζει , να ελαττώνει, να συστέλλει, και σμικρύνει αναμνήσεις που αφορούν το χρόνο, τα μεγέθη και την απόσταση.

Απώθηση δυσάρεστων καταστάσεων

Η ανθρώπινη συνείδηση έχει την ιδιότητα με τον πάροδο του χρόνου να απωθεί προς το υποσυνείδητο τις δυσάρεστες η επώδυνες παραστάσεις και γενικά κάθε παράσταση που προκαλεί ψυχικό πόνο και κλονισμό.

Πολλές φορές ακούμε θύματα βίαιων εγκλημάτων να λένε ότι δε θυμούνται τίποτα για το συμβάν. Είναι μια αυτοματοποιημένη άμυνα.

Τροφοδοσία της μνήμης με άλλα στοιχεία

Από τη στιγμή του συμβάντος, μέχρι την κατάθεση του μάρτυρα οι αντιλήψεις αυτών που έχουν καταγραφεί τροφοδοτούνται με διάφορα άλλα στοιχεία και πέραν τούτου υφίστανται τροποποιήσεις

Έτσι οι παραστάσεις που καταγράφονται, υπόκεινται σε αλλοιώσεις η παραποιήσεις οι οποίες κυμαίνονται ποσοτικά η ποιοτικά

Μπορεί οι μάρτυρες να νομίσουν ότι είδαν το συγκεκριμένο πρόσωπο, χωρίς να να το έχουν δει και να έχουν αναμνήσεις που γίνονται μείγμα

Οι συμπληρώσεις των κενών μνήμης

Μπορεί ο μάρτυρας να έχει μια αυθαίρετη αναπαραγωγή του συμβάντος, όχι με τόσα στοιχεία, αλλά με δική του επεξεργασία.

Με αυτόματη προσαρμογή της αντιληπτικής του πρόσληψης σε προλήψεις τρίτων, όπως μηνύματα, διαφημίσεις που μπορεί να του αλλοιώσουν τη μνήμη σε αληθινά γεγονότα

Μπορεί να τοποθετήσει μη συνειδητά τον τόπο και τον χρόνο του συμβάντος

Με ονειρικά βιώματα που αναπλάθονται ως πραγματικά φαινόμενο, κάτι σπάνιο.

Η επανάληψη της κατάθεσης

Η διαδικασία της μνήμης επηρεάζεται ισχυρά από την αναθέρμανση του υλικού μνήμης με τη μορφή των επαναλήψεων που έχουν γίνει αντιληπτές η έχουν πάρει μορφή λεκτικού περιεχομένου της κατάθεσης. Σε αυτή τη φάση εμφανίζονται εγωκεντρικές τάσεις του μάρτυρα πράγμα που μπορεί να αλλοιώσει την κατάθεση για τη μείωση των αισθημάτων ενοχής

Οι παθολογικές καταστάσεις

Τέτοιες αποτελούν οι περιπτώσεις αμνησίας η λήθης που οφείλονται σε κρανιοεγκεφαλικες παθήσεις η διάφορες νοσηρές μεταβολές

Μερικές φορές εξ αίτιας ενός έντονου βιώματος μπορεί να αναδυθεί στη μνήμη του μάρτυρα ενα λησμονημένο γεγονός π.χ ο μάρτυρας να βλέπει μπροστά του τον ληστή και να θυμάται ολόκληρο το συμβάν.

ΤΟ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 Το φιλελληνικό κλίμα πριν απτήν επανάσταση… (Το παρελθόν δάσκαλος του παρόντος, και οδηγός του μέλλοντος…γιατί η ψυχή του ανθρώπου παραμένει ίδια μέσα στις χιλιετίες..παρα την εξέλιξη της τεχνολογίας και τις βόλτες στους πλανήτες )

Με τη γαλλική επανάσταση (1789),και με τη διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου πολίτη, οι αλλαγές στις κοσμοθεωρίες γίνονται αντιληπτές στην ευρύτερη ευρωπαϊκή κοινωνία. Δημιουργούνται εθνικές συνειδήσεις, καθιερώνονται οι εθνικοί ύμνοι, και καθορίζονται ως αξίες οι όροι πατρίς, φιλοπατρία ,έθνος. Ακολούθως γεννιέται και αναπτύσσεται ως κίνημα ο ρομαντισμός, ο οποίος είναι μια νέα κοσμοθεωρία αδρομερώς εναντίον του ορθολογισμού. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα αυξάνεται το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για την Ελλάδα. Το ελληνικό γούστο κυριαρχεί παντού. Όλα αναφέρονται στην τέχνη της Αρχαιότητας. Παράλληλα διαδίδεται η όπερα, η οποία αναφέρεται σε θέματα Αρχαίας τραγωδίας . Ο Μότσαρτ στο κλίμα αυτό, γράφει την πιο αρχαιοπρεπή του όπερα (Ιδομενεύς ,βασιλιάς της Κρήτης). Στα μέσα του 18ου αιώνα, αφού μελετούν τον ελληνικό λαό και την εθνική του παράδοση, εμφανίζονται οι πρόδρομοι του φιλελληνισμού.

Οι δυο πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, είναι η χρυσή εποχή του περιηγητισμού στην Ελλάδα. Περιφέρονται στον ελληνικό χώρο από το αίσθημα της αρχαιοφιλίας , και για να λάβουν μέρος σε ανασκαφές, Άγγλοι, Γάλλοι , Ιταλοί, Γερμανοί ,τους οποίους οι Έλληνες αποκαλούσαν <μιλόρδους>.Στις αρχές του αιώνα ο΄ Ελγιν, μεταφέρει στο Λονδίνο τα παρθενώνεια γλυπτά .Ο 19ος αιώνας, είναι αιώνας της αρχαιολογίας, των ανασκαφών , της συνειδητοποίησης της έννοιας της κλασικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η εξοικείωση με την ιστορία και τον πολιτισμό των αρχαίων προγόνων, αποτελούσε τώρα αναζήτηση του συλλογικού πνεύματος ,και για πρώτη φορά έπαιρνε τέτοια έκταση μεταξύ των λαών , των Χριστιανών <Ρωμαίων> της Ανατολής. Η ελληνική γλώσσα η οποία αποτελούσε το μέσο έκφρασης αυτής της παράδοσης, ήταν η πιο πειστική προϋπόθεση για την ιστορική και πολιτισμική επιβίωση του ελληνικού λαού, παρά τις κοινωνικές ανακατατάξεις και την άλωση του χώρου, στον οποίο άνθησε ο ελληνικός πολιτισμός. Η έμφαση επομένως, έπρεπε να δοθεί αρχικά στη γλώσσα (ΓΛΩΣΣΑ .SOS ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΜΕ ) Μόλις ξέσπασε η ελληνική επανάσταση, άρχισε να εμφανίζεται ένα σύνολο Ευρωπαίων εθελοντών, που επιθυμούσαν να βοηθήσουν εμπράκτως τον αγώνα των Ελλήνων.

Όπως το περιγράφει ο στίχος του Παλαμά

«Ω παλληκάρια αλλόγλωσσα κι αλλόφυλα και ξένα/

Αλλά σαν απ' των σπλάχνων μας τα σπλάχνα φυτρωμένα!» ΑΠΟ ΤΟ BLOOG MOY

ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥΣ. ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 Τη δύναμη την έχει η πηγή, δηλαδή η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του κόσμου. Όχι οι νόμοι τους. Αν ποινικοποιήσουμε την τεκνοθεσια στις συνειδήσεις παιδιών τε και ενηλίκων, για το καλο της κοινωνίας, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ , θα θάψουμε πολιτικά και όλα τα άτομα που την ψηφισαν. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΛΥΣΗ...ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ .BLOOG

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ, ΑΨΥΧΟ ΡΟΜΠΟΤ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ, ΜΗ ΛΕΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΡΩΤΗΣΑ.ΠΟΙΟΥΣ ΕΦΕΡΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ, ΑΨΥΧΟ ΡΟΜΠΟΤ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ, ΜΗ ΛΕΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΡΩΤΗΣΑ.

<Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ , ΕΦΕΡΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΤΙ ΕΙΠΕ ΤΟΤΕ;

Όχι, δεν ισχύει ότι ο Αντώνης Σαμαράς «έφερε τους Αλβανούς στην Ελλάδα».

Τι συνέβη πραγματικά

Η μαζική είσοδος Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα έγινε κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία (1990–1992). Τότε άνοιξαν τα σύνορα και χιλιάδες άνθρωποι έφυγαν για οικονομικούς λόγους — κυρίως προς την Ελλάδα και την Ιταλία.

Αυτό ήταν ένα ιστορικό και γεωπολιτικό φαινόμενο, όχι απόφαση ενός συγκεκριμένου Έλληνα πολιτικού.

Ο ρόλος του Σαμαρά εκείνη την περίοδο

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν τότε Υπουργός Εξωτερικών (1990–1992). Δεν πήρε κάποια απόφαση «να φέρει» Αλβανούς στην Ελλάδα.

Αντίθετα, οι βασικές θέσεις εκείνης της εποχής από ελληνικές κυβερνήσεις (όχι μόνο από τον ίδιο) ήταν:

ανησυχία για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση

έλλειψη οργανωμένης μεταναστευτικής πολιτικής (η Ελλάδα δεν είχε εμπειρία ως χώρα υποδοχής)

προσπάθειες ελέγχου των συνόρων

Τι είχε πει;

Δεν υπάρχει κάποια γνωστή ή καταγεγραμμένη δήλωση του που να λέει ότι «φέρνουμε Αλβανούς» ή κάτι παρόμοιο.

Αντίθετα, η δημόσια συζήτηση τότε περιστρεφόταν γύρω από:

το πώς θα αντιμετωπιστεί η εισροή μεταναστών

τις σχέσεις Ελλάδας–Αλβανίας

ζητήματα ασφάλειας και οικονομίας

Συμπέρασμα

Η ιδέα ότι «ο Σαμαράς έφερε τους Αλβανούς» είναι μύθος/παρεξήγηση.

Η μετανάστευση προέκυψε από την κατάρρευση της Αλβανίας και τις συνθήκες της εποχής, όχι από απόφαση ενός προσώπου.