ΚΑΛΗ ΨΥΧΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ . Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ . ΑΥΓΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ

 

ΕΔΩΣΑ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ, ΜΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕ ΕΤΣΙ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΠΑ,(ΦΘΙΝΟΥΣΑ) ΚΑΙ ΕΝΩ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΟΧΙ ΕΓΚΑΡΣΙΑ. ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΨΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ. ΠΟΙΟ ΑΥΓΟ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ; ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ, ΠΑΠΙΑΣ, ΚΟΤΑΣ Η ΟΡΤΥΚΙΟΥ; ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΤΙ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ. ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΕΛΕΤΑ ΜΕ ΑΥΓΟ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ, ΝΑ ΤΡΩΤΕ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ; ΔΙΑΛΕΓΕΤΕ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΕΤΕ. ΚΑΛΗ ΨΥΧΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ , ΑΝΑΤΑΣΗ, Η ΟΣΑ ΑΤΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΑ,ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ

 

 Ο <Μυστικός Δείπνος> παραμένει ένα από τα μεγάλα θαύματα της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας. Τέμπερα πάνω σε ασβεστοκονίαμα 460χ880 εκ. Τράπεζα της μονής Santa Maria delle Grazie Μιλάνο. Το έκανε για του μονάχους

Ο Χριστός έχει μόλις ξεστομίσει τις τραγικές λέξεις και οι Απόστολοι που βρίσκονται δίπλα του αποτραβιούνται με τρόμο , μερικοί φαίνεται να τον βεβαιώνουν για την αγάπη τους και την αθωότητά τους,άλλοι αναρωτιούνται με σοβαρότητα ποιον εννοεί ο Κύριος και άλλοι μοιάζουν να τον κοιτάζουν περιμένοντας κάποια εξήγηση.

Ο Πέτρος ο πιο ορμητικός από όλους τρέχει προς τον Ιωάννη που κάθεται στα δεξιά του Χριστού. , σπρώχνει χωρίς να θέλει προς τα εμπρός τον Ιούδα, που ενώ είναι αποκομμένος από τους άλλους, μοιάζει ωστόσο απομονωμένος. Είναι ο μόνος που ούτε ρωτά ούτε χειρονομεί. Σκύβει μπροστά και κοιτά καχύποπτα η θυμωμένα δημιουργώντας μια δραματική αντίθεση με τη μορφή του Χριστού, που κάθεται ήρεμος και καρτερικός μέσα στην αναταραχή. Αναρωτιέται κανείς πόσον θα πρέπει ν α χρειάστηκαν οι πρώτοι θεατές για να συνειδητοποιήσουν τη τέχνη που απαίτησε ο έλεγχος αυτής της δραματικής κίνησης.

Παρά τη συγκίνηση που προκάλεσαν, δεν υπάρχει τίποτα το χαώδες στη σύνθεση. Οι Δώδεκα απόστολοι μοιάζουν να σχηματίζουν εντελώς φυσιολογικά τέσσερεις ομάδες η κάθε μια από τρεις που συνδέονται μεταξύ τους με χειρονομίες και κινήσεις.

Υπάρχει τόση τάξη σε αυτή την ποικιλία και τόση ποικιλία σε αυτή την τάξη που είναι αδύνατον να εξαντλήσουμε το αρμονικό παιχνίδι της κίνησης και της αντικινησης. Θα μπορέσουμε ίσως να καταλάβουμε πέρα για πέρα το επίτευγμα του Λεονάρντο, στα προβληματα του ρεαλισμού και του σχεδίου.

Ο Λεονάρντο δεν ήταν πολύ μεταγενέστερος του Πολαγιούλο και έλυσε αυτό το πρόβλημα με μεγάλη άνεση. Αν ξεχάσουμε το θέμα, μπορούμε να χαρούμε τον όμορφο συνδυασμό των μορφών. Η σύνθεση έχει εκείνη την αβίαστη ισορροπία και αρμονία που χαρακτήριζε τη γοτθική ζωγραφική που προσπάθησαν να ξαναβρούν ο καθένας με τον δικό του τρόπο, ζωγράφοι σαν τον Βαν ντε Βευντερ και τον Μποτιτσέλι. Ο Λεονάρντο όμως δεν αναγκάστηκε να θυσιάσει το σωστό σχέδιο η την ακρίβεια της παρατήρησης, για να πετύχει ένα ικανοποιητικο περίγραμμα.

Αν ξεχάσουμε την ομορφιά της σύνθεσης βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αίσθηση της πραγματικότητας, τόσο πειστική και εντυπωσιακή όσο και τα έργα του Μαζάτσιο η του Ντονατέλο.

Πέρα απο τα τεχνικά θέματα όπως η σύνθεση και η σχεδιαστική ικανότητα . Εκείνο που πρέπει να θαυμάσουμε είναι η διεισδυτικότητα του Λεονάρντο να δουλεύει τον <Μυστικό Δείπνο> Ανέβαινε στη σκαλωσιά και στεκόταν μπροστά στην τοιχογραφία μέρες ολόκληρες με σταυρωμένα χέρια κοιτάζοντας με κριτικό μάτι τι είχε κάνει πριν προσθέσει μια πινελιά. Το αποτέλεσμα αυτού του στοχασμού είναι που μας κληροδότησε ακόμα και ο πίνακας κατεστραμμένος.

Gombrich, E. H. (1998). Το χρονικό της τέχνης. Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. 

ΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΘΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΣΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 15 ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ;

 

Ο πρωθυπουργεύων αφού εκφύλισε την κοινωνία ειδικά για τους νέους, με την ώθηση στις φυλομεταβάσεις (με το αζημίωτο για να εκτελέσει εντολές για τη μείωση του πληθυσμού, χωρίς να σκεφτεί τη φύση αυτών των παιδιών και την κόντρα στο εγκέφαλο τους και στο σώμα τους, ουσιαστικά άτυπο θάνατο), τώρα αποφάσισε να κάνει το κατόρθωμα, για να δείξει ότι ενδιαφέρεται για την κοινωνία, μήπως κερδίσει ψήφους. Απαγόρευση κάτω από τα 15 στα Μ.Κ.Δ., λες και δεν μπορούν να μπουν με δεκάδες άλλους τρόπους και ίσως πιο επικίνδυνα. Με τι θα το αντικαταστήσει στις συνειδήσεις των νέων που έχει γίνει εθισμός , μας είπε; Θα δώσει δραστηριότητες πρωτόγνωρες, ώστε να μη τους λείπει; Τι ακριβώς θα δώσει για θεραπεία στα εθισμένα παιδιά; Η θα αφήσει να τσακώνονται συνέχεια με τους γονείς και να πάνε σε άλλες εξαρτήσεις πιο σοβαρές, γιατί αν τους κόψει με βια τη μια εξάρτηση, χωρίς συνειδητά στάδια, τότε γίνεται άλλη εξάρτηση, που όλοι ξέρουμε... Φεύγουν απο τον Μέγιστο Κοινό Διαιρέτη (Μ.Κ.Δ. ) και θα πάνε στο Ελάχιστο Κοινό Πολλαπλάσιο (Ε.Κ.Π) των ουσιών και περιμένει οτι θα κερδίσει ψήφους από γονείς; Αντί να πάρει πίσω τον έκφυλο νόμο για τις τεκνοθεσιες αγορασμένων παιδιών και να εξυγιάνει τουλάχιστον τις ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ πληγές που ο ίδιος άνοιξε και αιμορραγούν, βάζει τραυμαπλαστ στις εξαχρειωμένες κοινωνίες με ασπιρίνες; BLOOG

ΠΕΡΙΘΑΝΑΤΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ

 

Η περιθανατια εμπειρία του Καρλ Γιουνγκ, απο το βιβλιο <Μαθηματα ζωης, απο τη μελετη θανατου>, γου ψυχιατρου , ψυχοθεραπευτη, θανατολογου, Γιαννη Αυγουστατου

Το 1944 ο παγκόσμιου φήμης ψυχίατρος αναλυτής Καρλ Γιουνγκ γλίστρησε σε παγωμένο έδαφος και έσπασε το πόδι του. Ενώ ήταν στο νοσοκομείο υπέστη καρδιακή προσβολή.

Ένα απόσπασμα από την εξωσωματική εμπειρία του.

Μου φάνηκε ότι βρισκόμουν ψηλά στο διάστημα. Πολύ πιο κάτω από τα πόδια μου βρισκόταν η Κεϋλάνη και στο βάθος μπροστά μου η υποηπειρος της Ινδίας.

Το οπτικό μου πεδίο δεν περιελάμβανε ολόκληρη τη Γη , αλλά το σφαιρικό της σχήμα ήταν ξεκάθαρα διακριτό και τα περιγράμματα της έλαμπαν με μια ασημί λάμψη μέσα από αυτό το υπέροχο μπλε φως.

Σε πολλά μέρη η υδρόγειος φαινόταν χρωματισμένη η σκούρα πράσινη σαν οξειδωμένο ασημί.

Μακριά προς τα αριστερά βρισκόταν μια μεγάλη έκταση η κοκκινοκιτρινη έρημος της Αραβίας Ήταν σαν το ασημί της Γης να είχε πάρει εκεί μια κοκκινοχρυση απόχρωση μετά ήρθε η ερυθρά θάλασσα και πολύ πολύ πίσω σαν στο πάνω αριστερό μέρος ενός χάρτη μπορούσα να διακρίνω λίγο τη Μεσόγειο..Το βλέμμα μου ήταν στραμμένο κυρίως προς αυτό.

Όλα τ άλλα φαίνονται αδιευκρίνιστα. Μπορούσα επίσης να δω τα χιονισμένα Ιμαλάια , αλλά προς αυτή την κατεύθυνση είχε ομίχλη η συννεφια. Δεν κοίταξα καθόλου δεξια. Ηξερα οτι ήμουν στο σημείο να φύγω από τη Γη

Στη συνέχεια είχε μια σημαντική συνάντηση με δυο οντότητες Η μια είχε τη μορφή ενός μοναχού Ινδού μπροστά στον οποίο ένιωσε την προσωπικότητα μου να απογυμνώνεται να αναδύεται ο <Ουσιώδης Γιουνγκ> που του αποκάλυψε το απόλυτο μυστήριο της ύπαρξης του και του σκοπού της ζωής του

Η άλλη Οντότητα έμοιαζε με τον Ασκληπιό , τον θεό της ιατρικής ο οποίος του εξήγησε οτι δεν είχε το δικαίωμα ακόμα να εγκαταλείψει τη Γη

Έγραψε<Η ζωή και όλος ο κόσμος μου φάνηκε σαν φυλακή. Ήμουν τόσο χαρούμενος που είχα ξεφύγει>

Για τρεις βδομάδες ο Γιουνγκ δεν μπορούσε να απολαύσει τη ζωή, αλλά σιγά σιγά άρχισε να παρηγορείται απο την κατανόηση της εμπειρίας του και της έρευνας του σελ 149 BLOOG

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ; ΨΥΧΟΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ

 

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ. Μιλούν για μοναξιά και μοναχικότητα ; ΕΙΔΙΚΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ. Ας το διαβάσουν να μη θλίβονται οι άνθρωποι που είναι μόνοι τους , τους το τονίζει και η κοινωνία επί πλέον και από αυτό νιώθουν πιο άσχημα, ενώ μπορεί να είναι επιλογή τους, πάρα να είναι σε μια σύναξη και να πιέζονται η να υποκρίνονται ότι όλα είναι ωραία .Αν δεν ήθελαν βαθιά μέσα τους, δεν θα ηταν μόνοι τους,(θα πήγαιναν σε μια εκκλησία σε μια κοινότητα κλπ) ίσως είναι η αποστολή τους, ΑΣ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ

1. Αντώνιος ντε σαντ Εξιπερί πιλότος

3. Στις πρώτες μέρες της αεροπλοΐας , οι άνθρωποι χάνονταν πολύ συχνά στη θάλασσα, στα βουνά στην έρημο. Πέθαιναν από πείνα, δίψα, επιθέσεις εχθρικών φυλών όταν σώζονταν από κάποιο ατύχημα.

4. Ο μοναχικός πιλότος αποκτούσε επίγνωση της πολύτιμης φύσης της ζωής , της απόλυτης ανάγκης να κάνει κάθε στιγμή ζωντανή, κάθε συνάντηση σημαντική και να δημιουργεί.

5. Συνειδητοποιούσε την αίσθηση ερήμωσης και μοναξιάς όταν οι σύντροφοι του δεν επέστρεφαν.

6. Στην καρδιά του κάθε στιγμή αναμονής, ήταν μια αιωνιότητα.

8. Οι ώρες της σιωπής και της μοναξιάς καλλιεργούσαν μέσα του μια βαθιά αίσθηση για τις άξιες της ζωής. Ολόκληρος ο κόσμος γερνά. Τα λουλούδια ανθίζουν με λαμπρότητα μέσα στον πάγο

9. Το σιτάρι ωριμάζει στον αγρό ακόμα και τη νύχτα.

11. Τα δέντρα βγάζουν φύλλα και καρπούς ακόμα και στο ψύχος

12. Χαμένος στην έρημο, γυμνός, ανάμεσα στην άμμο και ουρανό, αναγνώρισε την πλήρη σημασία της μοναξιάς.

13. Ήξερε ότι αν δεν τον έβρισκαν , θα πέθαινε από διψά, πείνα, η θα τον σκότωναν οι Μαυριτανικοί.

14. Ωστόσο τις μέρες της μοναξιάς στην έρημο, ανακάλυψε τον εαυτό του. Μόνο όταν ένοιωθε τις τελευταίες του στιγμές αντελήφθη ότι έπρεπε να μείνει ζωντανός και συνειδητός με τα χέρια απλωμένα για όσους έψαχναν να τον βρουν

15. Ανακάλυψε τον εαυτό του, δεν ένοιωθε λύπη ούτε έκλαιγε., αλλά ένιωθε ένα είδος πλούτου. Την ενότητα της ύπαρξης της συγγένειας, του ανθρώπου προς όλα τα είδη της ζωής.

17. Έγραψε

18. Ποτέ δεν θα ξεχάσω, ξαπλωμένος στην άμμο, θαμμένος μέχρι το πηγούνι να πνίγομαι μέχρι θανάτου από δίψα, ότι η καρδιά μου κάτω από τα άστρα ένοιωθε μια απέραντη ζεστασιά

19. Έμαθε οτι η ζωή του είχε ενα νόημα και η εργασία του κάποιο σκοπό. Δεν πέθανε. Ένοιωθε βαθιά την πολύτιμοτητα των ανθρωπίνων σχέσεων και τη φιλία

20. Έφερε μαζί του μια εκστατική δέσμευση προς τον συνάνθρωπο, ανακάλυψε τα θεμέλια της συμπόνοιας και της αυτο-ολοκληρωσης

21. Η εμπειρία του να είσαι μόνος . Μουστάκας. Δίοδος. Αθηνα 1990 BLOOG

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ,ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. ΕΡΕΥΝΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ

 

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ,ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ, ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΠΑΙΖΑΝ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ. ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ;

Η μεγάλη σημασία του παιχνιδιού στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού, διατυπώθηκε σε έρευνα του Scheuerl (1991) η οποία αναφέρει τη μεγάλη σημασία όλων των ειδών παιχνιδιού και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην προσχολική ηλικία.
Ειδικότερα το παιδί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού υπερβαίνει τη μέση ηλικία του, γιατί το παιχνίδι εμπεριέχει όλες τις αναπτυξιακές τάσεις σε συμπυκνωμένη μορφή και αποτελεί αυτό καθεαυτό μια μείζονα πηγή ανάπτυξης, όπως υποστηρίζει ο Vygotsky. Στον ψυχισμό του παιδιού προσχολικής ηλικίας, μέσω του παιχνιδιού συμβαίνουν σημαντικές αλλαγές που προετοιμάζουν το έδαφος για τη μετάβαση σε ένα νέο επίπεδο Η ανάπτυξη των νηπίων σωματικά, νοητικά, κοινωνικά και συναισθηματικά, δηλαδή η ολόπλευρη και ισόρροπη ανάπτυξη, πρέπει να αποτελεί βασικό σκοπό στην εκπαίδευση.

Συγκεκριμένα, το παιχνίδι συμβάλλει στη σωματική ανάπτυξη του παιδιού. Με το παιχνίδι η κυκλοφορία του αίματος γίνεται ταχύτερη και ο μεταβολισμός πληρέστερος, ενδυναμώνεται το νευρικό σύστημα, ασκείται ο οργανισμός του παιδιού και τελειοποιούνται τα μέλη του σώματος. Η μυϊκή δύναμη, η ευκαμψία των αρθρώσεων και του σώματος, η ευλυγισία, η ακρίβεια και η χάρη των κινήσεων, η επιδεξιότητα, η αντοχή στην κόπωση, η ισορροπία και άλλες

Το παιχνίδι συμβάλλει, επίσης, στη διανοητική ανάπτυξη του παιδιού και περιγράφεται από ως η υπέρτατη φάση στη λειτουργία του παιδιού Πιο συγκεκριμένα, ο Piaget θεωρεί ότι το παιχνίδι προκαλεί στο παιδί μια πραγματική εσωτερική ανάγκη για άσκηση της νοημοσύνης και της περιέργειάς του Αναπτύσσει την ικανότητα αναπαράστασης, το συμβολισμό, τη μίμηση και τη φαντασία. Οι λειτουργίες αυτές αναγκάζουν το παιδί να επιστρατεύσει τη μνήμη του για να θυμηθεί και να συνδέσει τα γεγονότα λογικά.

Το παιδί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ανακαλεί στο μυαλό του τις ανάλογες παραστάσεις και τις τοποθετεί σε κάποια λογική σειρά Με το παιχνίδι υπάρχει μια σταδιακή μετακίνηση από ασυνείδητες και παρορμητικές πράξεις σε συνειδητές, προμελετημένες πράξεις. Η ακολουθία πράξη – λόγος – σκέψη μεταβάλλεται στην αντιστροφή: σκέψη – λόγος – πράξη (Brostrom, 2001).

Η λύση των διανοητικών προβλημάτων στην προσχολική ηλικία πραγματοποιείται όχι στο πλαίσιο κάποιας γνωστικής μαθησιακής δραστηριότητας, όπως συμβαίνει με ένα παιδί της σχολικής ηλικίας, αλλά σε σχέση με πρακτικά κίνητρα και κίνητρα παιχνιδιού. Τα μικρότερα παιδιά της προσχολικής ηλικίας έχουν μια γενική τάση να μετατρέπουν τα διανοητικά προβλήματα σε παιχνίδια

Το παιδί, όταν παίζει, χρησιμοποιεί πολλές πνευματικές ενέργειες. Συγκεντρώνει την προσοχή του, αντιλαμβάνεται διάφορες καταστάσεις, αποφασίζει γρήγορα, παίρνει πρωτοβουλίες, αναλαμβάνει ευθύνες, παίρνει θέση. Αυξάνει τις εμπειρίες του πάνω σε θέματα γνωστικής φύσης, εξελίσσει διάφορες πνευματικές δεξιότητες, πειθαρχεί το πνεύμα του, αναπτύσσει το συλλογισμό του και γενικά τονώνει τις διανοητικές του λειτουργίες

Το παιχνίδι θεωρείται συνυφασμένο με τις διαδικασίες συγκρότησης του εαυτού. Η μετάβαση από το μοναχικό παιχνίδι στο συλλογικό ή στο παιχνίδι με κανόνες, περιγράφει την πορεία από την τοποθέτηση του εαυτού σε υποθετικές καταστάσεις, μέσω της ερμηνείας κοινωνικών ρόλων, έως την τοποθέτηση του εαυτού στη θέση του άλλου με την ταυτόχρονη ερμηνεία του ρόλου του εαυτού

Στο ομαδικό παιχνίδι δίνεται η ευκαιρία στο παιδί να συνειδητοποιήσει, ότι το ατομικό του συμφέρον εξαρτάται από το συμφέρον της ομάδας και ότι με τη συνεργασία του η νίκη της ομάδας θα είναι και δική του νίκη. Τα παιδιά μαθαίνουν να γνωρίζουν το ένα το άλλο, να εκτιμούν, να αλληλοβοηθούνται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν στην ομαδική λογική του παιχνιδιού.

Σημαντική είναι και η επίδραση που ασκεί το παιχνίδι στη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Με την επιτυχία και προβολή που αποκτά το παιδί μέσω του παιχνιδιού, βελτιώνει την εικόνα για τον εαυτό του, ξεπερνά τις αναστολές του, αυξάνει την αυτοπεποίθησή του και αναπτύσσει σεβασμό για την προσωπικότητα των άλλων. Εκτονώνονται βίαια συναισθήματα οργής, ζηλοτυπίας, μνησικακίας και αποκαθίσταται η συναισθηματική του ισορροπία

Όπως αναφέρει ο Winnicott (1980), το παιδί που παίζει κατέχει ένα χώρο τον οποίο δεν μπορεί εύκολα να εγκαταλείψει, ούτε όμως μπορεί εύκολα να δεχθεί εισβολές σε αυτόν το χώρο. Αυτή η περιοχή του παιχνιδιού δεν είναι εσωτερική ψυχική πραγματικότητα, ούτε εξωτερικός κόσμος. Σε αυτήν την περιοχή παιχνιδιού, το παιδί συσσωρεύει αντικείμενα ή φαινόμενα από την εξωτερική πραγματικότητα και τα θέτει ως κάτι δικό του.Αυτός είναι ο χώρος που ξαναβρίσκει το παιδί την ψυχική του ισορροπία, μετά από μια δυσάρεστη ψυχική κατάσταση Έτσι, το παιδί έχει τη δυνατότητα να εκφράσει βιώματα και συναισθήματα και το παιχνίδι μπορεί να γίνει άριστο διαγνωστικό – θεραπευτικό μέσα

ΔΙΑΦΩΝΕΙΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΕ ΓΝΩΣΗ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ. ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

 

ΔΙΑΦΩΝΕΙΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ. ΜΕ ΓΝΩΣΗ , ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΟΔΟΣ. ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ (ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ; Η ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ;)ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΓΕΝΙΚΑ

{Το απόγευμα της 25 ης Οκτωβρίου 1946 στη Λέσχη Ηθικής Επιστήμης τουΚέμπριτζ, μια ομάδα εβδομαδιαίων συζητήσεων για τους φιλοσόφους είχε μια από τις καθιερωμένες συζητήσεις της. Φιλοξενούμενος ομιλητής εκείνη τα βραδιά ήταν ο Δρ. Καρλ Πόππερ που είχε κατέβει απτο το Λονδίνο για να δώσει μια φαινομενικά ανώδυνη διάλεξη, με τίτλο.<<Υπάρχουν φιλοσοφικά προβλήματα>>;

Στη συνάντηση παρευρισκόταν και ο καθηγητής Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, πρόεδρος της Λέσχης, που όπως πίστευαν πολλοί, ήταν ο πιο ιδιοφυής φιλόσοφος της εποχής του. Ο Πόππερ είχε εκλεγεί ως υφηγητής της Λογικής και της μεθοδολογίας των επιστημών στο London School of Economics. Ήταν εκεί επίσης και ο Μπέρτραντ Ράσσελ, γνωστός τόσο ως φιλόσοφος όσο και ακτιβιστής.Πρόκειται για τη μοναδική φορά που αυτοί οι τρεις μεγάλοι φιλόσοφοι βρέθηκαν μαζί.

Τι ακριβώς συνέβη τότε παραμένει μέχρι σήμερα ανεξακρίβωτο. Το σίγουρο είναι ότι υπήρξε μια έντονη διαφωνία μεταξύ του Πόππερ και του Βιτγκενστάιν σχετικά με τη φύση της φιλοσοφίας, αν υπάρχουν όντως φιλοσοφικά προβλήματα (Πόππερ) η απλά γρίφοι (Βιτγκενστάιν ). Η διαμάχη πήρε αμέσως μυθικές διαστάσεις , και μάχονταν μέχρις εσχάτων με πυρωμένες μασιές του τζακιού.Φιλόσοφοι που απειλούν ο ένας τον άλλον με μασιές του τζακιού, που βροντάνε τις πόρτες..Μα τι είδους ακαδημαϊκό φόρουμ ήταν τελικά αυτή η Λέσχη Ηθικής Επιστήμης

(Αποσπάσματα από το βιβλίο. Η οργή του Βιτγκενστάιν. David Edmonds& amp; John Eidinow, Λονδίνο 2001)BLOOG