ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΓΙΕΙΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΓΙΕΙΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ

ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΤΟΥ ΦΗΜΙΣΜΈΝΟΥ ΨΥΧΙΆΤΡΟΥ M. SCOTT PECK << Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος >> Αθήνα 2020 εκδ.. Πεδίο. 21 έκδοση.

Εξάρτηση ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΉ (ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ)

Μια παρανόηση σχετικά με την αγάπη, πρόκειται για την ιδέα οτι η εξάρτηση είναι αγάπη. Πρόκειται για μια παρανόηση την οποία οι ψυχοθεραπευτές αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν σε καθημερινή βάση. Η επίδραση της φαίνεται πιο έντονα σε ένα άτομο το οποίο κάνει μια απόπειρα η απειλεί να αυτοκτονήσει η που βυθίζεται σε βαριά κατάθλιψη λόγω απόρριψης συντρόφου η εραστή. Ένα τέτοιο άτομο λέει. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τον/την σύντροφο μου που αγαπάω τόσο πολύ και όταν εγώ απαντάω<κάνεις λάθος , δεν αγαπάς τον άντρα σου τη γυναίκα σου, σύντροφο>, έρχονται γεμάτοι οργή με την ερώτηση <τι εννοείς; Μόλις σου είπα ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εκείνο το άτομο,> τότε προσπαθώ να εξηγήσω , <αυτό που περιγράφεις είναι παρασιτισμός, όχι αγαπη. Όταν χρειάζεσαι ένα άλλο άτομο για να επιβιώσεις, λειτουργείς ως παράσιτο στο άτομο αυτό. Δεν υπάρχει επιλογή, δεν υπάρχει ελευθερία στη σχέση σας. Είναι θέμα ανάγκης (όχι οικονομικής απαραίτητα) και όχι αγάπης. Δυο άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλον, μόνο όταν είναι αρκετά ικανοί και συναισθηματικά να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλον, αλλά επιλέγουν να ζουν ο ένας; με τον άλλον>>

Συνεχίζει. Ορίζω τη συναισθηματική εξάρτηση ως την ανικανότητα να νιώθει κανείς ολοκληρωμένος η να λειτουργεί ικανοποιητικά χωρίς τη βεβαιότητα οτι νοιάζεται κάποιος για εκείνον. Η εξάρτηση από υγιείς ενήλικες είναι παθολογική, είναι νοσηρή και αποτελεί πάντα εκδήλωση ψυχικής ασθένειας η αναπηρίας. Πρέπει να την κρίνουμε πάντα από αυτά που συνήθως αποκαλούμε ανάγκες η αισθήματα εξάρτησης. Ολοι μας έχουμε ανάγκη από αισθήματα εξάρτησης, ακόμα και ν προσπαθήσομε να προσποιηθούμε απέναντι στον εαυτο μας και τους αλλους, οτι δεν έχουμε. Όσο δύναται και να είμαστε, όσο στοργικοί και υπεύθυνοι θα θέλαμε να είχαμε στη ζωή μας μια μητρική η πατρική μορφή. Όταν όμως αυτό κυβερνά τη ζωή μας, είμαστε εξαρτημένοι. Συγκεκριμένα εκείνος του οποίου η ζωή κυβερνάται και υπαγορεύεται από ανάγκες εξάρτησης υποφέρει από ψυχιατρική διαταραχή, την οποία ονομάζουμε <παθητική εξαρτητικη διαταραχή προσωπικότητας> Πρόκειται πιθανότητα για την πιο συνηθισμένη από όλες τις ψυχιατρικές διαταραχές.

Τα άτομα αυτά είναι τόσο απορροφημένα από την ανάγκη τους να τους αγαπούν, ώστε δεν έχουν καθόλου ενέργεια να αγαπήσουν και εκείνα με τη σειρά τους. Είναι σαν εκείνα που πεινούν, που ψάχνουν συνεχώς να φάνε και δεν έχουν καθόλου αρκετή ενέργεια να σώσουν στους άλλους να φάνε. Είναι σαν να έχουν μέσα τους μια τρύπα , ένα κενό που φωνάζει οτι θέλει να γεμίσει, αλλα δεν μπορεί ποτέ να γεμίσει πλήρως . Αισθάνονται ότι ενα κοματι τους λείπει. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, επειδή δεν αισθάνονται ολοκληρωμένοι, δεν έχουν πραγματική αίσθηση ταυτότητας και ορίζουν τον εαυτό τους με βάση τη σχέση τους. Σελ 144 BLOOG

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΌ ΖΗΛΕΥΩ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΤΟΜΟ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΙ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ

 

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΌ

ΖΗΛΕΥΩ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΤΟΜΟ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΙ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ

ΠΙΟ ΕΠΙΔΕΡΙΜΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΣΤΙΚΑ. Η ζήλια δεν «θεραπεύεται» σαν αρρώστια, είναι συναίσθημα. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος που τη διαχειρίζεσαι.

Η ζήλια συνήθως δεν αφορά τον άλλον ,αφορά φόβους μέσα σου, όπως, φόβος εγκατάλειψης, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανάγκη ελέγχου, παλιά τραύματα ή εμπειρίες. Αν δεν βρεις τη ρίζα, απλώς θα εμφανίζεται ξανά. Για αυτό Δουλεύεις την αυτοεκτίμηση.
Όσο πιο σίγουρος νιώθεις για τον εαυτό σου, ΟΧΙ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΆ ΑΛΛΑ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ, τόσο λιγότερο απειλείσαι. Οι έλεγχοι στους άλλους χαμηλώνουν το επίπεδο σου.

Έλεγχος κινητού, ανακρίσεις κτλ. δίνουν πρόσκαιρη ανακούφιση, αλλά μακροπρόθεσμα χειροτερεύουν τη ζήλια. Αν είναι έντονη ή εμμονική , βοήθεια ειδικού. 

Η Ψυχοθεραπεία ΣΕ ΒΑΘΟΣ βοηθά πολύ, ειδικά αν η ζήλια συνδέεται με παλιά τραύματα ή αγχώδη.

Η ερωτική ζήλια είναι η πιο έντονη μορφή ,γιατί αγγίζει φόβο απώλειας και ανάγκη προσκόλλησης Ξεκινάει απο φόβο ότι δεν είσαι «αρκετός», κακές εμπειρίες από παλιές σχέσεις , ανασφαλής δεσμός , ανάγκη ελέγχου για να νιώσεις ασφάλεια. Ρωτάς τον εαυτό σου, τι χρειάζομαι για να νιώθω ασφαλής
Φιλική ζήλια

Συνήθως εμφανίζεται όταν, φοβάσαι ότι θα αντικατασταθείς , νιώθεις ότι ο άλλος σε παραμελεί.

ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ επικοινωνία και αποδοχή ότι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πολλούς σημαντικούς ανθρώπους όπως και εσύ.

Κοινωνική ζήλια . Αυτή είναι η ζήλια τύπου.

«Γιατί αυτός έχει περισσότερα από μένα;» χωρίς να ρωτάς πώς και σε ποιο πεδίο έχει τα περισσότερα. Βλέπεις μόνο αυτά που φαίνονται, χωρίς να ξέρεις οτι κάπου μπορεί να έχει πολύ λιγότερα . ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΈΛΛΕΙΨΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΌΥ ΣΤΟΧΑΣΜΟΎ.

Συνδέεται κυρίως με σύγκριση και αυτοεκτίμηση.Η ζήλια δεν φεύγει όταν αλλάζει ο άλλος. Φεύγει όταν δυναμώνει το μέσα σου.

ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΑ . ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΣΑΙ ΠΟΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΑΝ ΗΘΕΛΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ, ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΩΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ. ΑΡΑ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ . ΗΡΘΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΣΥ ,ΑΛΛΗ Ο ΑΛΛΟΣ BLOOG

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ; ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ

 ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΟΥ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΗ , ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ, ΓΙΑΝΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΑΤΟΥ

<ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΘΑΝΑΤΟΥ> ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΡΟΜΩΝ. ΑΘΗΝΑ 2024

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΥΣ ΕΡΥΝΗΤΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

///Μια συγκλονιστική μαρτυρία αναφέρεται απο την ψυχίατρο Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ Ρος στο βιβλίο της <Για τη ζωή μετά θάνατον> εκδο. Διοδος στις σελ. 45-49. Υπάρχουν πολλές παρόμοιες αναφορές, άλλα αυτή της Δρ. Ρος είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί προέρχεται από ενα καθόλα αξιοσέβαστο άνθρωπο, επιφανή επιστήμονα και αφιερωμένη στο ανθρωπιστικό της έργο με τους ετοιμοθάνατους ασθενείς.

Στα βιβλία της περιγράφει και αρκετές περιπτώσεις περιθανάτιων εμπειριών αλλα η ακόλουθη διήγηση έχει κάτι το εξαιρετικό , που γεφυρώνει την απόσταση των δυο κόσμων

Γράφει λοιπόν για μια ασθενή της, την κ. Σβαρτς

<Περίπου 10 μήνες μετά τον θάνατο και την ταφή της είχα προβλήματα. Το σεμινάριο για το θάνατο και τους ετοιμοθάνατους είχε αρχίσει να εκφυλλίζεται. Ο ιερέας με τον οποίο συνεργαζόμουν και που αγαπούσα πάρα πολύ, είχε φύγει. Κάθε βδομάδα έπρεπε να μιλάμε για τα ίδια πράγματα και έμοιαζε με κάποιο δημοφιλές πρόγραμμα συνεντεύξεων της τηλεόρασης. Δεν άξιζε τον κοπο. Ηταν σαν να παρέτεινες τη ζωή, ενώ δεν άξιζε πλέον να τη ζεις. Ηταν κατι που δεν με αντιπροσώπευε και αποφάσισα ότι ο μόνος τροπος που θα μπορούσα να το σταματήσω, ήταν να εγκαταλείψω το Πανεπιστήμιο του Σικαγο. Σημερα αμέσως μετά το σεμινάριο θα υποβάλλω την παραίτηση μου σκεφτηκα. Βγαινοντας απο τον ανελκυστήρα μια γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά μου, Την κοίταξα. Δεν μπορώ να πω με τι έμοιαζε, αλλά μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι να βλέπετε κάποιον που τον ξέρετε πολύ καλά, αλλά ξαφνικά δε θυμάστε ποιος ειναι. Ηταν πολυ διάφανης , αλλά όχι τόσο ώστε να μπορείς να δεις από πίσω της πολλά πράγματα.. Μου μίλησε. <Δρ. Ρος, γύρισα πίσω. Σας πειράζει να περπατήσω μαζί σας μέχρι το γραφείο σας; Θα χρειαστούμε μόνο δυο λεπτά.. Επειδή ήξερε πού είναι το γραφείο μου και το όνομα μου, ένιωσα ασφαλής. Αυτός ήταν ο πιο μακρύς περίπατος στη ζωή μου. Ειμα ψυχίατρος. Εργάζομαι συνέχεια με σχιζοφρενείς και τους αγαπώ. Όταν τύχαινε να έχουν οπτικές παραισθήσεις συνήθιζα να τους λέω. <Το ξέρω οτι βλέπεις εκείνη τη Μαντόνα στον τοίχο, αλλά εγω δεν τη βλέπω>

Τώρα είπα στον εαυτό μου. < Ελίζαμπεθ , ξέρω οτι βλέπεις αυτή τη γυναίκα, αλλα δεν μπορεί να υπάρχει>

Σε όλη τη διαδρομή μου απο την ανελκυστήρα μέχρι το γραφείο μου, υπέβαλλα τον εαυτό μου σε έλεγχο της πραγματικότητας. Ειπα. Εχω κουραστεί, χρειάζομαι διακοπές . Νομίζω οτι έχω δει πολλούς σχιζοφρενείς ασθενείς. Αρχίζω να βλέπω πράγματα.. πρέπει να την αγγίξω να δω αν ειναι πραγματική. Μεχρι που άγγιξα το δέρμα της , για να δω αν είναι κρύο η ζεστό, η αν το δέρμα θα εξαφανιζόταν όταν το αγγιζα. Εφτασα να καταπιέσω τη σκέψη, οτι αυτή ειναι πράγματι η κ. Σβαρτς, που είχε πεθάνει και βρισκόταν στο χώμα απο μήνες Οταν φτάσαμε στην πόρτα μου, την άνοιξε με εκείνη την απίστευτη καλοσύνη, τρυφερότητα και αγάπη, και είπε.< Δρ Ρος υποχρεώθηκα να επιστρέψω για δυο λόγους. Πρώτον να ευχαριστήσω εσάς και τον αιδεσιμότατο Γκεινς, για οτι κάνατε για μένα. Αλλά ο άλλος λόγος που υποχρεώθηκα να έρθω πίσω είναι οτι δεν μπορείτε να σταματήσετε αυτή την εργασία, πάνω στο θάνατο και τους ετοιμοθάνατους, οχι ακόμα>

Την κοίταξα και σκέφτηκα οτι θα μπορούσε να είναι η κ. Σβαρτς. Αγγιξα ολα όσα ήταν πραγματικά. Ήλπιζα οτι θα εξαφανιζόταν. Άλλα δεν έγινε

Στεκόταν απλώς εκεί και πεισματικά, αλλά με αγάπη είπε<Δρ. Ρος με ακούτε; Η δουλειά σας δεν έχει τελειώσει . Θα σας βοηθήσουμε και θα το ξέρετε, οταν έρθει η ωρα να σταματήσετε, αλλα όχι τώρα. . Μου το υπόσχεστε; >

Σκέφτηκα Θεέ μου δε θα με πίστευε κανένας, αν του το έλεγα αυτό, ουτε ο πιο αγαπημένος μου φίλος> Δεν ήξερα πως μετά απο καιρό θα το έλεγα σε αρκετές εκατοντάδες ανθρώπους

Τότε κέρδισε ο επιστήμονας μέσα μου και είπα ενα μεγάλο ψέμα. < Ξέρετε ο αιδεσιμότατος Γκεινς βρίσκεται τώρα στην Ουρμπανα. Θα του άρεσε πολυ να πάρει ενα σημείωμα απο εσάς. Θα σας πείραζε; >

Και της έδωσα ενα κομμάτι χαρτί και ένα μολύβι. Οπως καταλαβαίνετε δεν είχα πρόθεση να στείλω αυτό το σημείωμα στο φίλο μου, αλλά χρειαζόμουν επιστημονική απόδειξη. Αυτή η γυναίκα με το πιο τρυφερό χαμόγελο γνωρίζοντας την κάθε σκέψη που έκανα, πήρε το χαρτί, και έγραψε ενα σημείωμα. . Μετά είπε. Είστε ευχαριστημένη>Τότε σηκώθηκε όρθια, έτοιμη να φύγει και επανέλαβε.< Δρ Ρος υποσχεθείτε μου>Είπα υπόσχομαι και εξαφανίστηκε. Έχουμε ακόμα το σημείωμα/////BLOOG

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.ΨΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. ΠΙΚΑΣΟ

 

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.ΨΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Το 1905, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Ρόδινης περιόδου» (ή αλλιώς της περιόδου του τσίρκου), ο Πικάσο αποφάσισε να αλλάξει παλέτα και διάθεση. Τα χρώματα έγιναν πιο ελαφρά, πιο φωτεινά και πιο ποικίλα. Η μελαγχολική απομόνωση των γαλάζιων μορφών(της μπλε εποχης) υποχώρησε και στη θέση της ήρθαν πιο τρυφερές απεικονίσεις ανθρώπων από τον κόσμο του τσίρκου. Ακροβάτες, αρλεκίνοι και οι οικογένειές τους. Το ρόδινο και οι αποχρώσεις του κυριαρχούν, λες και ο καλλιτέχνης άφησε τον ήλιο να μπει στο εργαστήρι.

Ο Πικάσο με τον κυβισμό του σπάει τις βεβαιότητες
Διαλύει τη συμβατική μορφή (πρόσωπα, σώματα, χώρο). Αυτό μας μαθαίνει να μην κολλάμε στο «έτσι είναι τα πράγματα». Ψυχοπνευματικά, είναι άσκηση αποκόλλησης. Βλέπεις ότι η πραγματικότητα (;) ποια πραγματικότητα θα μου πείτε,όλων των πεδίων η πραγματικότητα, έχει πολλές όψεις ταυτόχρονα. Μας φέρνει αντιμέτωπους με το ασυνείδητο
Τα παραμορφωμένα πρόσωπα, τα έντονα μάτια, η ένταση , όλα θυμίζουν όνειρα ή αρχέτυπα. Αγγίζει φόβους, επιθυμίες, τραύματα. Είναι μέσα μας;; Τι νιώθουμε , το βλέπουμε;

Λέμε οχι στη ρηχότητα της σκέψης, ναι στην εμβρίθεια, χωρίς ανάλυση παράλυση.

 

Λέμε οχι στη ρηχότητα της σκέψης, ναι στην εμβρίθεια, χωρίς ανάλυση παράλυση, αλλά με λίγα περιεκτικά λόγια για το καλό των ατόμων και κοινωνιών, όσο και να μη το θέλουν...

Υπάρχει θέμα στην κοινωνία ρηχότητας και επιδερμικότητας των σκέψεων και πράξεων Αρχίζει απο την εκπαίδευση, χωρίς βαθιά παιδεία, ώστε να μη μαθαίνουν οι μελλοντικοί πολίτες να σκέπτονται διεισδυτικά, ακόμα και με 50 πτυχία. Δε συμφέρει. Μόνο αυτό που βλέπουμε.

Την εμβρίθεια που είναι η διεισδυτική κατανόηση και απο πού προέρχεται κατι, τη σταματούν. Έτσι ειναι οι άνθρωποι και στην πολιτική παγκοσμίως. Επιλέγουν και εκλέγουν επιδερμικά (και συμφεροντολογικά) Ένα απλό καθημερινό παράδειγμα για να καταλάβουμε την ρηχότητα

Μερικά Γυμνάσια και Λύκεια θα πάνε στη Βαρκελώνη. Είπαν πολύ σωστά οι καθηγητές στα παιδιά, να κάνουν εργασίες, ώστε να ξέρουν τι θα δουν και την Ιστορία της χώρας.

Μερικά παιδιά ανέλαβαν το θέμα του χορού. Ισως ενθουσιάστηκαν και απόρησαν. Εμείς γιατί δεν έχουμε τέτοιους ωραίους χορούς; Μου είπαν ρωτήσαμε και τους καθηγητές μας στο σχολείο και δεν μας είπαν

Τους απάντησα οτι εμείς έχουμε πολλούς χορούς και στο θέατρο, ποίηση κλπ., εκτος απο τη φιλοσοφία , γλυπτική, τέχνες κλπ (με λίγα λόγια γιατί κουράζουν τα πολλά)

Εκτός αυτού , τα ρώτησα, , μήπως βρήκαν στην ιστορία του χορού πώς προήλθαν αυτοι οι χοροί και γιατί διαδόθηκαν. Φυσικά κανένας δεν τους είχε πει, για την απορία τους να ψάξουν στην ιστορία του χορού, για να μη μάθουν να σκέπτονται σε βάθος. Δε συμφέρει.

Τους είπα, πως αν σε μια χώρα ειναι πολύ καταπιεσμένοι άνθρωποι απο τα καθεστώτα ( βλ Κούβα) και Βαρκελώνη με τις πολλές φασαρίες και κινήματα, έχουν ανάγκη οι άνθρωποι να βρουν διεξόδους και για το σώμα τους και για τη ψυχή τους. Δούλευαν συνεχώς με το σώμα ως χειρώνακτες και είχαν κατάθλιψη απο την καταπίεση. Έπρεπε για να μη πεθάνουν, να εφεύρουν νέους τρόπους να κινούν το σώμα τους , αντίστοιχα, π.χ. αν πονούσε η μέση τους, τη μέση τους με κινήσεις, αν πονούσαν οι ώμοι τους από τις δουλειές, τους ώμους τους και παράλληλα να θεραπεύουν τη ψυχή τους με πολύ γέλιο. Δεν ήθελαν συζητήσεις με βάθος, λογικά. Ετσι καθιερώθηκαν αυτοί οι χοροί εκεί ,ως άμυνα θεραπείας ψυχών τε και σωμάτων, για να επιβιώσουν και να ζήσουν. Όταν θαυμάσουν κάτι, λοιπόν, να ξέρουν το γιατί υπάρχει, ποια ήταν η ανάγκη να υπάρξει…

Το ίδιο είναι και με τους ανθρώπους και πολιτικούς. BLOOG

ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΑΙΩΝ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΝ

 

Από Αρχαιοτάτων χρόνων, οι εισβολείς σε άλλες χώρες είχαν απώλειες ακόμα και τότε που είχε ψάξει κάποιος αρχηγός τον νέο τόπο που θα πήγαιναν, ακόμα και τότε που δεν πήγαιναν πονηρά για να γεννήσουν εκεί να εκμεταλλευτούν ανήθικα τους κάτοικους της χώρας του θα πηγαιναν, ακόμα και τότε που έφευγαν με τα καραβάνια για να δουλέψουν σκληρά, να βρουν γυναίκες να γεννήσουν εκεί, και να ριζώσουν. (Φωτο με καραβανια υπαρχουν στα Μουσεία. Στο Μουσείο της Ελευσίνας πιο πολλές) Ουσιαστικά και τοτε πήγαιναν να δώσουν το σπέρμα τους για να ριζώσουν, μόνο που τότε δεν περίμεναν επιδόματα και φαγητό έτοιμα, αλλά δούλευαν σκληρά για να μείνουν στη νέα γη που είχε επιλέξει ο αρχηγός με την ομάδα του. Και τότε και τώρα δεν τους είχε στείλει κανένας πρόσκληση, τότε πήγαιναν όμως, για να δουλέψουν να πείσουν οτι αξίζουν . Δεν έπαιρνε ο αρχηγός χρήμα για να τους βάζει ως Δούρειο Ίππο… για να κερδίσει κάποιος γη...γαλάζια Δεν άρχιζαν έτσι. Αφου λοιπόν είχαν απώλειες αυτοί που ήταν πιο έντιμοι , ηταν δυνατόν να μην υπάρχουν σήμερα που έρχονται μόνο για το συμφέρον τους ,ως παράσιτα, και έγκυες πονηρά για να γεννήσουν να ωφεληθούν τα παιδια τους, ενώ δεν τους θέλει ο κόσμος της γης που έρχονται; Θέλουν και κινδυνεύουν , θέλουν και παθαίνουν ο,τι παθαίνουν; Γιατί ρίχνουν ευθύνες και ενοχές στους άλλους λες και τους έστειλαν πρόκληση;

ΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ, ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΟΥΧΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

 

Τα Γυμνάσια και Λύκεια εχθές πήραν έλεγχους. Συνεχίζεται χρόνια τώρα το εξής παράπονο από τους Ελληνες αριστούχους μαθητές. Γιατί τα παιδιά που δεν ξέρουν καλα ελληνικά, που δεν μιλούν σπίτι τους ελληνικά, που φυσικά δεν ξέρουν αρχαία, παίρνουν βαθμούς με το κιλό, το 18 αρι πάει σύννεφο και σ αυτούς. Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες συνήθως αλλοδαποί επίσης παίρνουν μεγάλους βαθμούς , ακόμα και όταν δίνουν μόνο προφορικά, ακόμα και όταν κάνουν μεγάλες φασαρίες στην τάξη και έχουν παραβατικη συμπεριφορά. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα στα Δημόσια σχολεία, βάζουν σε μη Ελληνες , 19 αρια για να κρατήσουν τη σημαία. Αυτό γίνεται εσκεμμένα, βέβαια, χωρίς να ξέρουν τη γλωσσά μας σε βάθος. Μαθηματικά μπορεί να ειναι λίγο καλύτεροι. (τι να καταλαβουν βιολογία , έμβια π.χ που να καταλάβουν παρακείμενο και υπερσυντέλικο, πέπεικα , δοτικη τοις πατράσι κλπ. Νομίζουν οτι τα βρίζεις, όμως ο βαθμός είναι 18.

Όταν τους εξηγώ οτι οι καθηγητές εκτελούν εντολές του Υπουργείου και οτι αν δε βάλουν αυτούς τους βαθμούς χωρίς να έχουν γνώσεις τα παιδιά, μπορεί να φύγουν για τις χώρες τους, οπότε θα συρρικνωθούν τα τμήματα και οι καθηγητές θα χάσουν τη δουλειά τους, με ρωτούν, εμάς δε μας αδικούν αφου φέρονται έτσι;.

Όταν τους λέω οτι τουλάχιστον το Γυμνάσιο και για 3 να γράφουν, με βεβαιώσεις για μαθησιακές δυσκολίες , πρέπει να περάσουν για να μη πέσουν στις εξαρτησεις, μου ξαναλένε. Δηλαδή εμείς και πάλι δεν αδικούμαστε;

Αν αυτά μονο με τα προφορικά παίρνουν 16,17, εμείς πρεπει να πάρουμε 40 αφού γράφουμε σε ολα τέλεια; Τους λέω , δεν μπορούν οι καθηγητές να είναι ελεύθεροι, εκτελούν εντολές για να εχουν δουλειά. Αδικίες θα βρείτε πολλές στη ζωή σας, εσείς αγαπήστε τη γνώση , τη μόρφωση, την παιδεία, τον εαυτό σας, τη χώρα σας και η αξία σας θα φανεί στο μέλλον. Το καλό με τη γνώση, είναι οτι δεν μπορεί να στην πάρει κανείς, εκτός αν παθεις ατύχημα, και πρέπει βέβαια να ειναι συνειδητή, οχι δανεική. Συνεχίστε δυναμικά και το Σύμπαν θα σας ανταμείψει, αφού δεν το κάνουν οι καθηγητές δεόντως . Γιατι αν δεν τους πεις έτσι πέφτει το ενδιαφέρον. Είναι ανθρώπινο το ένστικτο αυτοσυντήρησης, η υγιής λογική σύγκριση, οταν βλέπουν οτι ξέρουν πολύ περισσότερα και προωθούνται άλλα παιδιά λόγω εντολών και συμφερόντων των κυβερνώντων