ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

 

Είναι το περίφημο Μαυσωλείο του κόμη d’Harcourt, μέσα στη Notre-Dame, έργο του Γάλλου γλύπτη Jean-Baptiste Pigalle, του 1776.

Είναι μια ολόκληρη αλληγορική σκηνή γύρω από τον θάνατο και τη συζυγική αγάπη:

Ο άνδρας που σηκώνεται από τον τάφο είναι ο κόμης Henri-Claude d’Harcourt, ο νεκρός σύζυγος. Η γυναίκα μπροστά του, γονατιστή, είναι η σύζυγός του, η κόμισσα d’Harcourt. Εκφράζει την επιθυμία της να ξαναενωθεί με τον άνδρα της. Η τεράστια μορφή του σκελετού πίσω από τον κόμη είναι ο Θάνατος. Κρατά την κλεψύδρα και υπενθυμίζει ότι ο χρόνος της ζωής τελειώνει για όλους. Ο άγγελος είναι ο φύλακας άγγελος του κόμη. Κρατά το σύμβολο της γαμήλιας αγάπης και βρίσκεται ανάμεσα στη ζωή, τον θάνατο και την επανένωση.

Το πιο συγκινητικό είναι ότι ο Pigalle δεν παρουσιάζει απλώς έναν νεκρό άνθρωπο. Παρουσιάζει τον κόμη σαν να ξαναζωντανεύει για μια στιγμή, καθώς σηκώνεται από το σάβανο και απλώνει τα χέρια προς τη γυναίκα του.

Γι' αυτό το θέμα ονομάζεται «συζυγική επανένωση» (réunion conjugale): η αγάπη των δύο συζύγων παρουσιάζεται ως δύναμη που επιθυμεί να ξεπεράσει ακόμη και τον θάνατο.

Έτσι ο γλύπτης βάζει μαζί έρωτα – ζωή – θάνατο – αιωνιότητα.

Η ίδια η επίσημη Notre-Dame το χαρακτηρίζει αλληγορία της συζυγικής πίστης. 