ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

 

ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Μια κλασική ψυχιατροδικαστική συνέντευξη θα πρέπει να περιλαμβάνει γενικά τα ακόλουθα.

Επιβεβαίωση των ατομικών στοιχείων του κατηγορουμένου από τον ίδιο.

Ενημέρωση του κατηγορουμένου για την ιδιότητα του εξεταστή και τον λόγο παρουσίας του.

Οικογενειακό ιστορικό. Η παρουσία ψυχιατρικής νόσου η κάποιας συμπεριφορικής ιδιαιτερότητας στα μέλη της οικογενείας , θα πρέπει να αξιολογούνται σχολαστικά.

Ψυχιατρικό και αναπτυξιακό ιστορικό. Πολλές φορές στοιχεία από αυτό θα πρέπει να συζητηθούν σε μεγαλύτερη έκταση από ότι σε μια τυπική λήψη ιστορικού. (π.χ.παραπτωματικοτητα σε ψυχοπιεστικές περιόδους)

ψυχοσεξουαλικό ιστορικό. Ειδικά ανεπτυγμένο σε περιπτώσεις σεξουαλικού αδικήματος. Με ειδική αναφορά στον σεξουαλικό προσανατολισμό, τις πιθανές σεξουαλικές παρεκκλίσεις, τις θετικές και αρνητικές σεξουαλικές ανατροφοδοτήσεις.

Χρήση ψυχοδραστικών ουσιών. Λεπτομερής αξιολόγηση της πιθανής χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών και συσχέτιση της με μεταβολές της συμπεριφορικής κατάστασης του κατηγορουμένου.

Ιατρικό ιστορικό. Οι σωματικές νόσοι του εξεταζόμενου οι επιπτώσεις του στην υγεία και οι στάσεις του απέναντι σε αυτές πολύ συχνά δίνουν σημαντικές πληροφορίες για τη συμπεριφορά του ατόμου.

Ιστορικό παραπτωματικότητας. Πέρα από τα παρελθόντα αδικήματα, ο κατηγορούμενος θα πρέπει να έχει την άνεση να παρουσιάζει την άποψη του για την παρούσα κατηγορία και να ανασυνθέτει τα γεγονότα με τον δικό του τρόπο. Όχι σπάνια τα στοιχεία που λαμβάνει ο πραγματογνώμονας από τη διαδικασία αυτή είναι καθοριστικά για την αξιοπιστία του ιδίου του κατηγορητηρίου δεν είναι δυνατόν να λαμβάνει ομολογία ανθρωποκτονίας και περιγραφή της από άτομο που πάσχει από νόσο Alzheimer ,όταν κατά την ανάκριση που υποβάλλονται ερωτήσεις του τύπου τον σκότωσες με το μαχαίρι της κουζίνας, έτσι δεν είναι;

Εξέλιξη κατά την κράτηση. Ένα σημαντικό στοιχείο παρακολούθησης της πορείας προϋπάρχουσας νόσου η πρώιμης διάγνωσης ανάπτυξης νόσου μετά τη σύλληψη. Η κατάθλιψη και συνεπακόλουθες απόπειρες αυτοκτονίας είναι οι συχνότερα διαπιστούμενες καταστάσεις μετά τη φυλάκιση του ατόμου.