ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ; ΨΥΧΟΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ

 

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ. Μιλούν για μοναξιά και μοναχικότητα ; ΕΙΔΙΚΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ. Ας το διαβάσουν να μη θλίβονται οι άνθρωποι που είναι μόνοι τους , τους το τονίζει και η κοινωνία επί πλέον και από αυτό νιώθουν πιο άσχημα, ενώ μπορεί να είναι επιλογή τους, πάρα να είναι σε μια σύναξη και να πιέζονται η να υποκρίνονται ότι όλα είναι ωραία .Αν δεν ήθελαν βαθιά μέσα τους, δεν θα ηταν μόνοι τους,(θα πήγαιναν σε μια εκκλησία σε μια κοινότητα κλπ) ίσως είναι η αποστολή τους, ΑΣ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ

1. Αντώνιος ντε σαντ Εξιπερί πιλότος

3. Στις πρώτες μέρες της αεροπλοΐας , οι άνθρωποι χάνονταν πολύ συχνά στη θάλασσα, στα βουνά στην έρημο. Πέθαιναν από πείνα, δίψα, επιθέσεις εχθρικών φυλών όταν σώζονταν από κάποιο ατύχημα.

4. Ο μοναχικός πιλότος αποκτούσε επίγνωση της πολύτιμης φύσης της ζωής , της απόλυτης ανάγκης να κάνει κάθε στιγμή ζωντανή, κάθε συνάντηση σημαντική και να δημιουργεί.

5. Συνειδητοποιούσε την αίσθηση ερήμωσης και μοναξιάς όταν οι σύντροφοι του δεν επέστρεφαν.

6. Στην καρδιά του κάθε στιγμή αναμονής, ήταν μια αιωνιότητα.

8. Οι ώρες της σιωπής και της μοναξιάς καλλιεργούσαν μέσα του μια βαθιά αίσθηση για τις άξιες της ζωής. Ολόκληρος ο κόσμος γερνά. Τα λουλούδια ανθίζουν με λαμπρότητα μέσα στον πάγο

9. Το σιτάρι ωριμάζει στον αγρό ακόμα και τη νύχτα.

11. Τα δέντρα βγάζουν φύλλα και καρπούς ακόμα και στο ψύχος

12. Χαμένος στην έρημο, γυμνός, ανάμεσα στην άμμο και ουρανό, αναγνώρισε την πλήρη σημασία της μοναξιάς.

13. Ήξερε ότι αν δεν τον έβρισκαν , θα πέθαινε από διψά, πείνα, η θα τον σκότωναν οι Μαυριτανικοί.

14. Ωστόσο τις μέρες της μοναξιάς στην έρημο, ανακάλυψε τον εαυτό του. Μόνο όταν ένοιωθε τις τελευταίες του στιγμές αντελήφθη ότι έπρεπε να μείνει ζωντανός και συνειδητός με τα χέρια απλωμένα για όσους έψαχναν να τον βρουν

15. Ανακάλυψε τον εαυτό του, δεν ένοιωθε λύπη ούτε έκλαιγε., αλλά ένιωθε ένα είδος πλούτου. Την ενότητα της ύπαρξης της συγγένειας, του ανθρώπου προς όλα τα είδη της ζωής.

17. Έγραψε

18. Ποτέ δεν θα ξεχάσω, ξαπλωμένος στην άμμο, θαμμένος μέχρι το πηγούνι να πνίγομαι μέχρι θανάτου από δίψα, ότι η καρδιά μου κάτω από τα άστρα ένοιωθε μια απέραντη ζεστασιά

19. Έμαθε οτι η ζωή του είχε ενα νόημα και η εργασία του κάποιο σκοπό. Δεν πέθανε. Ένοιωθε βαθιά την πολύτιμοτητα των ανθρωπίνων σχέσεων και τη φιλία

20. Έφερε μαζί του μια εκστατική δέσμευση προς τον συνάνθρωπο, ανακάλυψε τα θεμέλια της συμπόνοιας και της αυτο-ολοκληρωσης

21. Η εμπειρία του να είσαι μόνος . Μουστάκας. Δίοδος. Αθηνα 1990 BLOOG