ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΘΕΩΡΙΕΣ. ΛΥΣΕΙΣ

 

ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ. ΚΑΤΩ ΛΥΣΕΙΣ

Οι παιδοψυχίατροι και οι ψυχίατροι εφήβων κατέχουν καθοριστική θέση στα συστήματα ψυχικής φροντίδας, αναλαμβάνοντας τόσο την άμεση παροχή υπηρεσιών όσο και την αξιολόγηση, τη διαλογή και τη θεραπευτική υποστήριξη των περιστατικών. Παράλληλα, συμμετέχουν σε δράσεις διασφάλισης ποιότητας, εκπαίδευσης προσωπικού και ανάπτυξης προγραμμάτων. Παρότι συχνά έρχονται αντιμέτωποι με πιέσεις για αυξημένη φαρμακευτική αγωγή, είναι σημαντικό να διεκδικούν έναν πιο ενεργό και πολυδιάστατο ρόλο, αξιοποιώντας μέσα όπως η τηλεϊατρική και η επιμόρφωση άλλων επαγγελματιών. Επιπλέον, συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση των δομών φροντίδας μέσω διεπιστημονικής συνεργασίας και εφαρμογής τεκμηριωμένων πρακτικών. Η παρουσία τους σε διαδικασίες σχεδιασμού, συντονισμού και υποστήριξης θεωρείται απαραίτητη, ενώ μπορούν να αναλαμβάνουν συμβουλευτικές ή διοικητικές θέσεις σε διάφορους οργανισμούς και υπηρεσίες.

ΙΑΤΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ.

Οι γονείς των παιδιών που βλέπουν κατάθλιψη η ανηδονια, (δεν του αρέσει τίποτα) η αλεξιθυμία ( δυσκολία ενός ατόμου να αναγνωρίσει, να κατανοήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του. Δυσκολεύεται να πει τι νιώθει (π.χ. αν είναι θυμός, λύπη ή άγχος) συχνά περιγράφει τα συναισθήματα με «σωματικούς» όρους (π.χ. «πονάει το στομάχι μου» αντί «αγχώνομαι») δεν καταλαβαίνει εύκολα τα συναισθήματα των άλλων μπορεί να φαίνεται «ψυχρός» ή αποστασιοποιημένος, χωρίς απαραίτητα να είναι)

Οι γονείς. Δεν περιμένουν το κράτος που δεν κάνει τίποτα, ούτε αρχίζουν να λένε συνέχεια η κακούργα η κοινωνία. Αυτά τα λενε μπλα μπλα οι ψυχολόγοι στις τηλεοράσεις, γιατί δεν θέλουν να πουν πρακτικές συνταγές, πρώτον γιατί δεν τα ξέρουν, και δεύτερον γιατί αν λυθούν τα προβλήματα δεν θα έχουν πελατεία (Δεν διδάσκονται οι ψυχολόγοι οι απλοί, ούτε ιατρική ψυχολογία, ουτε κοινοτική ψυχιατρικη, ουτε δικαστική ψυχιατροδικαστικη ψυχολογία, και ΚΥΡΙΩΣ ουτε κλινική ύπνωση θεραπευτική. Μόνο αν το θέλουν, εξτρά )

Ως εκ τούτου , λένε ανούσιες θεωρίες

Κανένας δεν θα κοιτάξει το παιδί τους. Χρειάζονται γρήγορη πρακτική σκέψη και γνώσεις.

Οχι απλούς ψυχολόγους, δεν κάνουν τίποτα. (δεν πιστεύω στην απλή συμπεριφοριστική ψυχολογία, ειναι για ΑΒΓ μωρουδιακη και σταματάει εκεί, να πηγαίνεις να μιλάς)

Να πάνε κατ ευθείαν ψυχίατρο απο συστάσεις η παιδοψυχιατρο με δοκιμη (γιατι υπάρχουν και κακοί τέτοιοι)

Πρέπει αν δει το παιδί, να τους γράψει μαγνητική εγκεφάλου, αφου μαθει το ιστορικο της οικογενειας.(να το ζητήσουν, φαίνεται και η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια, απο την εξεταση) Να εξεταστούν οι ορμόνες του παιδιού. Υπάρχουν και άλλες μετρήσεις ημισφαιρίων, αλλα ειναι ακριβες.

Θα δει το παιδί μερικές φορές, αν καταλάβει ομοφυλοφιλία, υπάρχουν μέθοδοι λυσης που θα τους πει.

Τα πολλά μπλα μπλα , δεν ειναι λύση. Ειναι στάχτη στα μάτια BLOOG